Sarmaşık dünyaya geldikten kısa bir süre sonra...
Sarmaşık'ın annesi Sarmaşık Amor...
Amor'un çocuğu daha yeni evrene adını yazdırmıştı. O aslında geleceğin varisiydi... Ancak kimse geleceğin nasıl geleceğini bilemezdi. Amor hayatı boyunca Vadi'deki sisteme baş kaldırmıştı. Artık gidiyordu ama geriye kendi Sarmaşık'ını bırakıyordu...
Sarmaşık Hazar'ı...
Hazar barış demekti... Amor giderken yanında oğlunun bazı duygularını da götürecekti. Götürecekti ki oğlu onu unutsun, oğlu onun acısını yaşamasın.
"Efendim saygısızlık olarak algılamazsanız size bir şey sormak istiyorum." Hizmetli Çiçek, Amor'la böyle konuşunca Amor'un içi sıkılıyordu.
"Tabii ki sorabilirsin. Ayrıca ne olursun bana farklı davranma, ben senin üstün değilim." Çiçek başını yere eğerek sorusunu sordu.
"Eğer Sarmaşık'ınızdan bütün duygularını alacaksanız. Barış da gitmiş olacak. Yani Sarmaşık'ınız bilmediği bir duyguyu nasıl Vadi'ye getirecek."
Amor gülümsedi. "Sen merak etme, benim Sarmaşık'ım yüreğinin güneşini bulacaktır."
Ki bulmuştu da ama kalbindeki tek eksik barış değildi.
...
Sarmaşık Amor küçük Sarmaşık'ının üzerine eğildi onu son defa öptü. Son defa ciğerlerine Vadi'nin nefesini çekti. Sonra en büyük kayalıklardan birine çıktı ve atladı.
Giderken yanında Hazar'ın; barış, merhamet, sevgi ve aşk duygularını alıp götürdü. Nasıl olsa onları bulur diye.
Ama en çok da aşkı götürdü... Çünkü zaten Amor aşk demekti...
Sarmaşık Hazar da hiçbir zaman adını bu şekilde kullanmadı. Sonuçta hiç bilmediği barışı nasıl kullanabilirdi ? O sadece Sarmaşık'tı...
Sarmaşık Amor'un bulutların üstüne çıkmadan önce bıraktığı mektup okuyanları göz yaşına boğmuştu.
Çiçek Vadisi...
Ben hayatım boyunca özgürlük ve barış için savaştım. Bir Sarmaşık olmama rağmen... Artık bu Vadi'de yaşananları yüreğim kaldırmıyor. Benim artık bir kez daha esaret içinde yıldızları seyredecek takatim yok. Ancak sizler ne olursa olsun barışın ve özgürlüğün elçileri olun. Ve her gece yıldızları seyretmeyi unutmayın...
Sarmaşık Amor
Ayrıca Amor'un gitmeden önce kayalıklara oğlu için bir mektup sakladığı da söyleniyordu.
Yaşandıktan bir süre sonra unutulsa da Yüce Sarmaşık'ın eşinin ölümü ilk zamanlarda bütün Vadi'de yankı uyandırmıştı. Bu yok oluş aslında barışın var oluşuydu...
Bazen birilerinin kötü haberi diğerlerinin iyi haberi olurdu..
Günümüz...
"Yani annem barış için yok mu oldu ?" Sarmaşık annesi hakkındaki gerçekleri Sarmaşık Amor'un atladığı kayalıklardan öğrenmişti.
"Evlat, benim sana vermem gereken bir şey var. Yıllarca bu notu sakladım senin buraya gelmeni bekledim. Bu not annenden sana yazıldı onu okumalısın."
Sarmaşık artık hissizleşmişti. İnancını yitirmişti... Belki de annesine ait olduğu söylenen dal da o değildi. Ancak zaman azdı artık yapacak tek şey annesinin son sözlerini okumaktı.
Hazar'a...
Sevgili yavrum. Ben senin annenim, sen bunu ne zaman veya nasıl okursun bilmem ama umarım bunu okuduğunda Vadi'ye barış gelmiş olur. Umarım bunu okuduğunda kendini bulmuş olursun. Değerli Sarmaşık'ım eğer olayları öğrendiysen bana kızabilirsin ama ne olur kızma. Bunu yapmak zorundaydım ardımda seni bıraktım. İçten içe senin benim yolumdan gideceğini biliyordum. Belki tahminim yanlıştır ama ben böyle hayal etmek istedim. Senden duygularını aldım ama onları bulduğuna eminim. Şimdi yapman gereken tek şey yaşamak... Benim gibi kendini feda etmemek. Ben gittim, sen gitmek zorunda değilsin. Bir gün elbet buluşacağız ama ne olur bunun erken olması için çaba gösterme... Sen yaşa! Benim için yaşa! Barışla ve huzurla yaşa. En önemlisi özgürce yaşa...
Annen, Amor...
Evet, Sarmaşık'ın annesi yanılmamıştı. Çocuğu kaybettiği duyguları bulmuştu ama hala aradığı çiçeği bulamamıştı ve asla bulamayacaktı. O rüyalarına giren eşsiz çiçek annesiydi...
Maalesef annesiyle sadece gökyüzünde buluşabilirlerdi... Ancak o acele etmek istemiyordu, artık çiçeğini biliyordu, artık kimi özleyeceğini biliyordu. Sarmaşık'ın içi rahattı. Asla ulaşamayacağı çiçeğine kavuştuğunu hayal etmek ona yeterdi. Yüreğinin bir köşesinde güneş çimlere doğru tırmanıyor bütün kalbini kaplıyordu...
Yüreğindeki aydınlık annesiydi...
Ulaşmayacağı en güzel çiçeği
Duygularını alan ve geri veren çiçeği.
Hazar'ın annesi...
Aradığını bulmuştu,
Vuslat yoktu belki bu hikayenin sonunda ama Sarmaşık kalbinde asıl vuslatı yaşamıştı...
Sizlerin de kaybettiğiniz duyguları bulmanız, hasretle beklediklerinize kavuşmanız dileğiyle. Belki yürekte belki evrende...
Sarmaşık'ın hikayesi yıllarca Çiçek Vadisi'nde "gömediğini çiçeği özleyen Sarmaşık." Olarak anlatıldı.
Kimileri inandı, kimileri ise bunun sadece bir efsane olduğunu düşündü...