Ressamın yanına gitti Açelya. Resim aşkı başından beri vardı zaten ama bu sefer aşktan fazlasıydı. O tuvalde yer almak istiyordu. Karşılığında herşeyi yapmaya hazırdı.
Ressam onu güler yüzle karşıladı. Gözlerinde tuhaf bir ifade vardı, hayatında ilk defa bir sanatçı görmüyordu Açelya ama ilk defa "gerçek bir sanatçı" ile karşılaştığını düşündü. Bu sanatçı bambaşkaydı. İçinde diğerlerine göre daha fazla sanat sevgisi vardı bu ressamda. Ve böyle birisi ile karşılaştığı için ne yapacağını şaşırmıştı. Açelya ressamla sohbet etmeye çalışsa da sanki ressam onu duymuyordu. Sanki sürekli başka düşüncelere dalıp gidiyordu. Ama öyle olmadığına emindi, çünkü adam sonunda Açelya'yı çiçek bahçesine davet etti.
Çiçek bahçesi hiç de düşündüğü gibi değildi. Her tarafta çiçeklerle dolu çalılıklar vardı. Burası büyük bir bahçeydi,pek cok çiçeklerle dolu çalılıklar vardı. Gökyüzünde bir kaç karga dönüp duruyor,kelebekler çiçeklere konuşuyorlardı. Cennetti burası sanki.
Ressam, Kadına burada biraz yürümeyi teklif etti. Açelya,kendini cennette gibi hissettiği bu yerde vakit geçirmek icin can atıyordu o anda. Kabul etti. Bu tuhaf ressamla yan yana büyük bahçede bir serserinin sokakta sarhoş ve yalnız yürümesi gibi usulca yürüyorlardı.
