Günlerin götürdüğü şeyler var; ömür gibi,
Günleri bize getiren de zaten ömür değil mi?
Günlerin bizi götürdüğü bir yer var; ölüm gibi.
Günleri birbir götüren de zaten ölüm değil mi?
Sürekli eksilen bir şeyler var.
Ömrüm kum saatinin yukarda kalan fanusu.
Bir türkü dolanmış dilime, ölüm yar.
Gördüm, yaşamak dünyanın şeytani kabusu.
Mutluluk kara renkli içi boş bir bulut.
Damlalarını yitirmiş, cansız bir beden gibi.
Umut dolu yine bu bedenim adlı tabut.
Kargalara yem olmuş ve boyluyor bir dibi.
Hüzün topraklarına ekiliyor şimdi yüzüm.
Bu çorak topraklarda hiç ümit biter mi?
Özüm, güzün aylarında belirsiz bir hüzün.
Somurtkan sokaklarda bir gün yüzüm güler mi?
İçimde bir delinin en gizli sükuneti.
Mantıklı cümleleri sıralıyorum beynimde.
Şiir memleketimin, şair hükumeti.
Ruhumu sürüklüyor büyük bir devrime.
Benden gidenler var; vefa gibi, huzur gibi.
İçimde bir huzur evinin yalnızlığı
Hayallerim, hayatımdan uzun biri.
Bedenimde bir ölünün cansızlığı.
Tufan Aslan
