Bilinmez mi insanın hali ahvali
Görünmez mi uzaktan, yüküm ahali
Gözümde dünyanın buğulu rengi
Aklımda hep aynı çocukluk hayali
Yüzümde mutluluğun bıraktığı çizgiler
Dilimde çocuksu neşe dolu ezgiler
Omuzlarımda yılkılar doludizginler
Koştular üzerine, mutlu çocukluğumu ezdiler...
Mihman oldu gönlüme dünya kederi
Söylesene azizim nedir nedeni
Mihmanın dünyada bu mudur yeri
Yoksa kederle mi yoğrulu geldi bedeni
Sırtıma yüklenmişim koca bir taşlı dağı
Gözlerimde dereler, saçlarımda kırağı
Tepemde hep bulutlar yaş dökerek dolanır
Yine de yeşillenmem, yine de hep çorağım
Güneş bile gölge eder uzak durur hep benden
Sabrediyorum Allah' ım imtihanım bu senden
Ne gökten medet umdum, ne geldiğim yerden
Acizliğim sanadır, medet umarım senden...
@tufanaslannn
