İçeriğe geç

Çarpışma

Bölüm 11 · 3 dk okuma

Çarpışma

Bölüm 11

10. Bölüm

Haktanın evine geldiğimizde hayru konuştu. "Çıkışta hayatta olur muyuz?"

koluna vurdum. "Dalga geçme!"

arabadan indiğimizde birkaç koruma bize bakıyordu. Bahçenin ortasında kolumu tutup konuştu. "Nehir bak tanımıyoruz onu," derken korumalara baktı ardından tekrar bana döndü. "Hatta onları! Şuraya bak bir sürü koruma, sence neden olabilir! Mafyalar çünkü!"

"neden bardağa dolu tarafından bakmıyorsun belki de onlar mafya değil ama mafyalardan korunmak için korumaları vardır."

"bu bence bardağın dolu tarafı değil salak tarafı. Ayrıca hadi diyelim senin dediğin gibi o zaman bulaşmışlar demek ki mafyaya. Mafyalarda peşlerine takılmış." Fısıltıyla konuşarak.

"Beni mafyaya bulaşıp bulaşmadığı veya olup olmadığı ilgilendirmiyor. Bana yardım etti mi etti."

"Sana çarptı! Ve üstelik peşinde silahlı adamların olduğunu söyledin!" Tam gidiyordum ki onun da konuşmasıyla ona döndüm.

"onun peşinde o adamlar, benim değil."

"nehir bak sana, kardeşine ve bana bir şey olur diye korkuyorum. Birimizden birimizi kaybetmek istemeyiz değil mi?"

"bir şey olmayacak, güven bana. Sadece kardeşimi en hızlı şekilde bulacağız ve birlikte eve döneceğiz." güven vermek için sırtına dokundum, o da aynı şekilde.

evin kapısı açılınca haktanla gözgöze geldik. Hayruya döndüm. "Hadi gidelim."

ikimiz yanyana eve doğru yürürken haktan içeri girdi. Biz de birkaç saniye sonra içeri girip kapıyı kapattım.

ağlamaktan gözlerimin kızardığını hayru söyleyince öğrenmiştim.

gökhan da buradaydı. "Tanışmak ister misiniz hanımefendi?"

neydi bu tanışma aşkı!

"biz buraya tanışmaya gelmedik gökdenizi bulduktan sonra gideceğiz." Dedi. gülümseyen ve nazik olan hayrudan eser yoktu.

gökhan bir şey demezken haktan konuştu. "oturun ve nasıl oldu anlatın."

İkimizde oturma kısmını es geçerek ben başladım anlatmaya "sabah öğretmeni aradı okula gelmediğini söyledi."

gökhan böldü lafımı. "Çocuğu tek mi gönderdin okula!"

"kes sesini de dinle!" Diye bağırdı hayru.

"hayru bırakmıştı kardeşimi okula," gökhanın şüpheli gözleri hayruya döndü. "onu aradığımda ise okula bıraktığını söyledi. Sonrada okula gittim sınıflara baktım yoktu." Boğazım düğümlendi daha konuşamadım.

"güvenliğe falan da saldırdı akıllı arkadaşım." Diyerek bana döndü.

hem üzgün hem öfkeliydim ama şuan öfkeli tarafım daha ağır basıyordu. "Güvenliğin işi okula yabancıyı sokmamak ve çocukların güvenli bir şekilde bahçede oynaması."

gökhan alçılı koluma bakarak "bu kolla mı saldırdı?" Dedi.

tam ben cevap verecektim ki hayru devraldı. "Tek kolla senden daha çok işlev gördüğü kesin!"

gökhan konuşacaktı ki hayru kesti sözünü "bak sana fena gıcık kaptım. Abuk subuk laflar edip canımı sıkma, canını sıkarım."

"yardım edecek misiniz? Yoksa gidelim mi? Boş yere vakit kaybedemem." Dedim.

"anlatacağınız şeyler bu kadardı değil mi? Başka bir ayrıntı var mı?" Dedi haktan.

"var." Dedi hayru.

ne vardı ki?

"senin peşinde silahlı adamlar varmış, sen nehire çarptığında nehir görmüş. Onlar kaçırmış olabilirler bence."

haktan önce hayruya sonra bana ardından gökhana dönüp "yürü." Dedi ve evden çıkacaklarken konuştum. "Bizde geliyoruz."

ikisi aniden bize döndüler. "Pardon?" Dedi gökhan kaşlarını kaldırarak.

"yok öyle bir şey oturun yerinize!" Dedi haktan.

bir adım attım. "Biz buraya yardım dilenmeye gelmedik, yardım almaya geldik."

"bizde geliyoruz!" Dedi hayru da bana destek çıkarak.

haktan kolumu gösterek "sen o kolla nereye geliyorsun acaba?"

hayru bana döndü ardından haktana baktı. "Ben geliyorum o zaman!" Dedi.

haktan ile gökhan birbirine bakıp aniden açık kapıdan dışarıya çıktılar ve kapıyı kilitlediler.

hayru kapıya vururken konuştu. "Size hiçbir şekilde güvenmiyoruz! Bizi buraya kapatamazsınız!" Onla beraber ben de vurmaya başladım.

"az da olsa güvenmiştim size! Açın şu kapıyı! Kardeşimi bulacağım!"

hayru kapıya vurmayı bırakıp camlara doğru gitti ama hiçbirinde kol yoktu.

hayruya dönüp konuştum. "Saçmalama eğer ordan çıkarsak kapının önündeki korumalar yakalar bizi!"

gökhan ve haktan kapının önünde konuşurlarken laf arasında bir adres geçti. Hayru da duymuş olacak ki bana döndü Ve yanıma geldi. "Gitmelerini bekleyelim ardından şu camlı kapıyı açarız dikkat dağıtırız ve camı kırıp kaçarız."

başımı aşağı yukarı sallayarak onayladım.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.