Bölüm 7

Geçmişte, yemek sofralarının olmazsa olmaz şakalaşmalarından Hilal'in ailesinde de vardı. Hilal özene bezene yemek yapar, beklentiyle abisinin gözlerine bakardı. Abisi ise beğenmemiş gibi burun kıvırır, o somurtup da koyduğu tabağı geri almaya çalıştığında ise abisi izin vermez, annesi kahkahalarla gülerdi. O kadar çok olurdu ki bu olay, artık bir tür yemek seremonisine dönüşmüştü zamanla. En sonunda ise bir gün şöyle demişti Kalp Yara'sı. "Hiç kimseden onay bekleme Hilal'im. Bu kadar beklentiyle hiç kimsenin gözlerine bakma. Senin yaptığın bir şeyin kötü olma ihtimali var mı hiç?" Babasını ise, hatırlayamıyordu Hilal. Onlar çok küçükken bir kazada hayatını kaybetmişti asker babası. Abisi meslek seçiminde adım adım babasının yolundan gitmiş; büyük, asil bir asker olarak dönmüştü eve. Her göreve gittiğinde annesi ve kız kardeşinin canından can gider, her eve geldiğinde ise bayram havası sarardı her tarafı. Annesinin kınalı kuzusu, kız kardeşinin ilk aşkıydı O. Deva'sının şifası, arkadaşlarının ise komutanıydı...