Tarih bilinmiyor.
Bu günlük, Kubbe-7’nin yıkıntılarının yakınındaki eski bir kulübede bulundu. Sayfalarının çoğu yıpranmıştı. Son sayfalarda “L.B.” harfleri yer alıyordu.
⸻
Sayfa 4
Bugün gökyüzünde ilk kez gerçek yağmuru gördüm.
Çocukken yağmurun nasıl koktuğunu bilmiyordum.
Şimdi ise her yağmur başladığında gözlerimi kapatıyorum.
Çünkü bana ilk özgürlüğümü hatırlatıyor.
⸻
Sayfa 11
Noa hâlâ çay yapmayı beceremiyor.
Her seferinde fazla demli oluyor.
Bunu yüzüne söylemiyorum.
Çünkü o da hâlâ bana yön bulamadığımı söylemiyor.
Sanırım dostluk böyle bir şey.
⸻
Sayfa 19
Bazen geceleri uyanıyorum.
Rüyamda hâlâ kubbenin altında olduğumu görüyorum.
Uyandığımda ilk iş gökyüzüne bakıyorum.
Bulutları görünce rahatlıyorum.
⸻
Sayfa 27
Bugün eski okulumu gördüm.
Kapıları pas tutmuş.
Sınıfların içi boş.
Tahtada silinmeyen tek cümle duruyor.
“Sistem Hayattır.”
Uzun süre baktım.
Sonra gülümsedim.
Hayır…
Hayat, sistem değildi.
Hayat; rüzgârdı.
⸻
Sayfa 35
Arven bugün bana eski fotoğrafı verdi.
Hani masasındaki…
Yıllarca sakladığı fotoğraf.
Artık saklamasına gerek kalmadığını söyledi.
Fotoğrafı çerçeveletip evime astım.
Bazen geçmişe bakmak, geleceği unutmamak için gerekiyor.
⸻
Sayfa 46
Elara bugün bana ilginç bir soru sordu.
“Eğer her şeyi yeniden yaşayacağını bilseydin yine aynı yolu seçer miydin?”
Cevap vermem uzun sürmedi.
“Evet.”
Çünkü bazı acılar yaşanmaya değerdir.
⸻
Sayfa 58
Bugün ilk kez bir çocuk bana şu soruyu sordu:
“Kubbenin içi nasıldı?”
Bir süre sustum.
Sonra sadece şunu söyledim.
“Gökyüzü çok güzeldi.”
Çocuk şaşırdı.
“Gerçek gökyüzü gibi mi?”
Başımı salladım.
“Hayır.”
“Çünkü o gökyüzü gerçek değildi.”
⸻
Sayfa 71
Bazen düşünüyorum…
Başkan Voss gerçekten kötü biri miydi?
Yoksa korkusuna yenilmiş bir insan mıydı?
Sanırım artık cevabı öğrenemeyeceğim.
Ama onu affettim.
Kendim için.
⸻
Sayfa 89
Bugün annem bana çocukluğumdaki bir resmi gösterdi.
Resimde gökyüzünü mavi yerine mora boyamışım.
Annem nedenini sormuş.
Küçük Lina şöyle demiş:
“Çünkü gerçek gökyüzünü hiç görmedim.”
O resmi uzun süre elimden bırakamadım.
⸻
Son Sayfa
Bu günlüğü bulan kişiye…
Eğer bunları okuyorsan, demek ki yıllar geçmiş.
Belki beni hiç tanımıyorsun.
Belki adımı sadece tarih kitaplarında okudun.
Belki de hiç okumadın.
Bu önemli değil.
Önemli olan tek şey şu:
Bir gün biri sana, gerçeğin çok tehlikeli olduğunu söyleyebilir.
O kişiyi dinle.
Sonra git…
Ve gerçeği kendin araştır.
Çünkü sorgulamayan insanlar kolay yönetilir.
Ama sorgulayan insanlar…
Gerçekten yaşar.
Ve son olarak…
Bugün de gökyüzüne baktım.
Hâlâ kusursuz değil.
Bir bulut diğerine benzemiyor.
Rüzgâr bazen çok sert esiyor.
Yağmur plansız yağıyor.
Güneş bazen bulutların arkasına saklanıyor.
Eskiden bunların kusur olduğunu sanırdım.
Şimdi biliyorum.
Hayatın en güzel yanı…
Kusursuz olmaması.
— Lina