Nezarethanenin soğuk zemininde Kaan, saniyeleri sayıyordu. Avukatın getirdiği haber kalbine kor bir ateş gibi düşmüştü. Aylin, kendisini kurtarmak için Hakan denilen o züppeyle nişanlanmayı kabul etmişti. Saat işliyordu; sosyetenin dilinden düşmeyen o büyük nişan törenine sadece yirmi dört saat kalmıştı.
Gecenin yarısında demir kapı bir kez daha gıcırdadı. Bu sefer gelen nöbetçi polis memuruydu. Adam etrafı kontrol ettikten sonra hızla Kaan’ın parmaklıklarına yanaştı ve cebinden küçük bir not çıkardı. Bu memur, Kaan’ın sanayide arabasını ücretsiz tamir ettiği mahalleli bir dostun akrabasıydı.
"Kaan, uyan," diye fısıldadı memur, notu Kaan’ın eline sıkıştırarak. "Seni yarın sabah apar topar başka bir cezaevine sevk edecekler. Hakan işi sağlama almak istiyor. Ama mahalleli dışarıda hazır. Sevk arabası emniyetten çıktığı an bir şeyler olacak, tetikte ol."
Kaan notu avucunda sıktı. Gözlerinde upuzun bir gecenin ardından ilk kez bir umut ışığı yanmıştı. "Sağ ol abi," dedi, sesi çelik gibi dikti. "Bu iyiliğini asla unutmayacağım."
Ertesi sabah şafak sökerken Kaan, elleri kelepçeli şekilde emniyet binasının arka kapısından çıkarıldı. İki polis eşliğinde sevk aracına bindirildi. Araç, İstanbul’un arka sokaklarından ana yola çıkmak üzere hareket ettiğinde Kaan camdan dışarıyı izliyordu. Tam sanayi sitesinin sapağına geldiklerinde, önlerine aniden devasa bir kargo kamyonu kırdı.
Sevk aracının şoförü acı bir frenle durdu. "Ne oluyor lan?!" diye bağırdı şoför.
Kamyonun arkasından, ellerinde İngiliz anahtarları ve tamir aletleriyle Kaan’ın sanayideki dostları, tamirci ustaları ve motokuryeler çıktı. Onlarca motor sevk aracının etrafını sardı. Mahallenin gençleri kargaşa çıkarıp polislerin dikkatini dağıtırken, aracın arka kapısı dışarıdan sert bir darbeyle kırıldı.
Kapıda Kaan’ın çırağı duruyordu, elindeki demir makasla Kaan’ın kelepçesini tek hamlede kesti. "Abi çabuk, motor arkada çalışıyor! Yürü!" diye bağırdı çırak.
Kaan araçtan aşağı atladı, kendine uzatılan kaskı kafasına geçirdi ve motorun marşına bastı. Arkasında polisin siren sesleri yükselirken, o çoktan sahil yoluna doğru gazı köklemişti. Özgürdü ama vakti azdı. Hedefi, Hakan’ın sağ kolunun saklandığı o gizli depoydu. İftirayı kanıtlamadan Aylin’i o masadan alamazdı.