Aradan zaman geçti. Cahan o gün yaptıklarında dolayı gözetim altında Bi kodeste gününü gününü geçirip eski güçleriyle yüzleşmeye ama o günü unutamıyor. Cahan o günü travma günü olarak biliyor ve hatırlamamaya çalışıyor. Cahan o günü unutmak istemek için beynini içerden zorlasa da beyni unutmamak için direniyorum ama en sonunda direnemedi ve o günü Cahan tamamen unuttu. Bazen o günü hatırlamaya çalışıyorum, askerlere soruyor.
-Pişt baksana bi
-Ne var Cahan?
-Beni buraya nasıl getirdiniz?
-Sen hep burdayım biz büyüttük seni
Diyerek yalanlar söylüyorlardı. Cahan her gün kodes te yalnız başına oturuyordu. Konuşcak hiçbir şeyi yoktu. Haftada bir gün dışarı çıkabiliyordu ondada saray dan çok uzaklaşmaması şartıyla. Ama bir zaman gelecekti ki o günden sonra hiç yalnız olmicaktı.