Ata Döngü: Sen kimsin?
Ata Döngü: Cidden kimsin?
Ata Döngü: Sanırım seni bulma zamanı geldi, kelebek.
Buz Tutmuş Kelebek: Bul o zaman beni, Ata.
Ata Döngü: Kendin hakkında verebileceğin bir bilgi dahi yok mu?
Buz Tutmuş Kelebek: Ne gibi bir bilgi verebilirim ki?
Ata Döngü: Saçların hangi renk mesela?
Buz Tutmuş Kelebek: Sen hangi rengi seviyorsan o renk.
Ata Döngü: Kestane rengi mi?
Ata Döngü: O renk bazı kızlara çok yakışıyor.
Buz Tutmuş Kelebek: O renk kendi saçının rengi ise çok yakışıyor...
Ata Döngü: Evet, aranızdan birinin saçı o renk.
Buz Tutmuş Kelebek: Aslında iki kişinin saç rengi kestane.
Buz Tutmuş Kelebek: Ama birimiz siyaha boyadı.
Ata Döngü: Sen ciddi misin?
Ata Döngü: Offf biraz zorlanacağım sanırım.
Ata Döngü: Ben hepinizin saçını kendi saç renginiz sanıyordum bu zamana kadar.
Ata Döngü: Birinizin cidden boyattığı aklımın ucuna dahi gelmedi ya...
Buz Tutmuş Kelebek: Eğer daha fazla soru sormayacaksan, normal konuşalım.
Ata Döngü: O halde her gün bir soru sorayım sana, olur mu?
Buz Tutmuş Kelebek: Bal gibi olur.
Ata Döngü: Ne yapıyorsun şu anda?
Ata Döngü: Güneş'in yanında mısınız?
Buz Tutmuş Kelebek: Az önce yanımızdan ayrıldı.
Ata Döngü: İyi mi o?
Buz Tutmuş Kelebek: İyi, merak etme.
Ata Döngü: Güzel :)
Buz Tutmuş Kelebek: Bir şey mi oldu?
Ata Döngü: Bir şey olması mı gerek illa ki?
Buz Tutmuş Kelebek: Ne bilim, sen böyle yazınca tek bir kelime...
Ata Döngü: Kıskanmadın?
Buz Tutmuş Kelebek: Ha sen ondan 'güzel' yazdııınnn.
Buz Tutmuş Kelebek: Güneş benim en yakınım.
Buz Tutmuş Kelebek: Senden neden kıskanayım onu?
Ata Döngü: Diğerleri de senin en yakının değil mi?
Ata Döngü: Onlardan neden kıskandın peki?
Buz Tutmuş Kelebek: Yalan yanlış şeyler çıkarırlar diye işte...
Buz Tutmuş Kelebek: Ayrıca sen hangi şehire gideceksin üniversiteyi kazandığında?
Buz Tutmuş Kelebek: Ben de geleyim o şehre, beni gezdirirsin.
Ata Döngü: Yani o zamana kadar sevgili oluruz biz diyorsun?
Buz Tutmuş Kelebek: Bilmem, olur muyuz?
Ata Döngü: Karşıma çıkmaya cesaretin varsa gel şu an olalım sevgili.
Buz Tutmuş Kelebek: Sen beni sevmiyorsun ki şu an...
Ata Döngü: Nerden biliyorsun?
Ata Döngü: Belki sevmeye başladım.
Buz Tutmuş Kelebek: Ölsen de inanmam.
Ata Döngü: O zaman ölüyüm de inan.
Buz Tutmuş Kelebek: Ben şakasına dedim.
Buz Tutmuş Kelebek: SAÇMALAMAAA
Ata Döngü: Tamam, tamam.
Buz Tutmuş Kelebek: Abimlerle misin?
Ata Döngü: Az önce ayrıldım onlardan.
Ata Döngü: Bir Güneş'in yanına gideyim dedim.
Buz Tutmuş Kelebek: Ne?
Buz Tutmuş Kelebek: Neden onun yanına geliyorsun ki?
Ata Döngü: Birlikte misiniz?
Buz Tutmuş Kelebek: Ay aman neden onun yanına gidiyorsun ki yazacaktım.
Buz Tutmuş Kelebek: Klavye yanlış çevirmiş.
Ata Döngü: U dönüşü ha?
Ata Döngü: Şu an tam önümde.
Ata Döngü: Yanında değilsin.
Ata Döngü: Üzdü bu beni :(
Buz Tutmuş Kelebek: Başka bir zamana :))
Ata Döngü: Bulacağım ama seni, bekle sen Kelebek.
görüldü✔️✔️
Kelebek ona görüldü attığında, telefonu kalbine yasladı. Adam tam arkasındaydı, Kelebek heyecanlanmadan yapamıyordu.
Adam birazdan yanına gelecek ve onunla konuşacaktı.
Adı seslenildiğinde olduğu yerde durup arkasını döndü. Adam ona bakıyordu, gülümseyişi o kadar güzeldi ki içine işliyordu.
"Naber küçük afacanım." Adam elini omzuna attı. Kelebek heyecanını hafifletemedi. Gözleri gülerken kendisini ona yasladı. Bir kolunu adamın beline dolayıp, başını göğsüne yasladı.
"Eve gidiyordum işte."
"Hemen yorgunmuş gibi bana yaslan zaten."
"Sana yaslanmak hoşuma gidiyor."
"Abi kelimesi nerde?"
"İlla demem mi gerekiyor?" Adam başını eğip ona baktı. Kelebek içten içe kahkaha atmamak için kendini zor tutuyordu. Ona biraz ipucu vermek istemişti.
"Abi demezsen beni sevdiğini ve bana yazan kişinin sen olduğunu düşünürüm güzelim." Kelebek omuz silkti.
"Sana yazan kişi kim?" Kelebek o an bilmemezlikten gelmeyi seçti. Bu işte kendisini kurtarırdı ama onu işin içinden çıkmaz bir hale sürüklerdi.
🌟🦋🌟
Yıldızlı geceler dilerimmm♡
