Güneş K. Toplu
Zihnimin içindeki dalgalardan kurtulmak için binbir şekilde kendimi geri çektim. Kurtulamadım.
Uykum yoktu. Bir türlü gelip beni bulmuyordu!
Zihnimden atamadığım o anı ise gözlerimi dolduruyordu.
"Neden yaptım ki böyle bir şey!" Kendime sinirle söylenip yumruğumu yatağa vurdum.
"Ama oh, iyi oldu! İyi ki aklını karıştırdım." Kendi kendime yatakta depinip yüzüstü bir şekilde yattım. Yüzümü yatağa bastırıp çığlık attım. Nefes nefese kaldığımda geri çekilip soluklandım. Çığlığıma devam etmek için tekrar yüzümü yatağa gömdüm.
Çalan kapı, sinirlerimi ikiye katlarken bir müddet olduğum yerde durup sakinleşmek için bekledim. Kapıdaki kişi bir daha kapıyı çaldığında, çığlık atmamak için kendimi sıkıp yataktan indim.
Hızlı adımlarım kapıya kadar götürdü beni. Bir hışımla açıp 'ne var' demek aklımdan geçse de abim olma olasılığını var sayarak bu düşünceyi aklımdan attım.
Kapıyı sakince açıp, karşımda duran kişiye baktım.
"Ata?"
"Çığlık atmayı tahminen ne zaman kesersin?" Gözlerimi irice açıp, dudaklarımı birbirine bastırdım.
"Tamam, sessiz olacağım." Bana başını sallayıp, arkasını döndü. Bir müddet öylece beklediğinde tekrar bana döndü.
Başımı 'ne oldu?' anlamında sallayıp bir cevap bekledim. O ise bana doğru bir kaç adım atıp, önümde durdu. Ben ne yapacak diye beklerken, gözlerini kapatıp başını iki yana salladı.
Sanki kendine, 'bunu yapamazsın, onun kim olduğunu unutma' der gibiydi.
"Ata, iyi misin?" Bir elimi bileğine koyup sorduğum sorunun cevabını bekledim. O ise gözlerini açtıktan sonra bana öylece baktı. Daha sonra beni içeriye itti ve kapıyı da arkasından kapattıktan sonra gitti.
Ayağımı sertçe yere vurdum. Kendini dizginlemeseydi eğer belki de beni öpecekti!
"Aptal Ata." Akşamdan sabaha kadar ona söverek geçirdiğim bir sabah yaşayacaktım bugün.
Yapabileceğim başka bir şey olduğunu sanmıyorum zaten.
Telefonumun zil sesi ortalığa yayıldığında yine ayağımı yere vurdum. Az önce girmeyen ağrı şimdi çok kötü bir şekilde bileğimden etrafına yayıldı. Yerimden kıpırdayamadığımdan dolayı, yere oturmak zorunda kaldım.
Telefon hala çalıyordu ve arayan kişi her kimse artık ısrarı yüzünden beni sinirlendiriyordu.
Ayağımdaki ağrı bir müddet sonra kayboldu. O hızla ayağa kalkıp telefonumu aramaya başladım. Sonunda komidine fırlattığım ve hala orada olan yastığın altında bulduğumda çalmayı bırakmış telefonun ekranı bir kez yanıp söndü. Mesaj gelmişti.
02:39
Ata Döngü: Beni öptüğünde neyi amaçlamıştın bilmiyorum ama
Ata Döngü: Bunu becerdin.
Ata Döngü: Çok ciddiyim amaçladığın o şeyi becerdin.
görüldü✔️✔️
🌟🦋🌟
Atacığım devran döneceği için aşık olalım bak sana diyorum. Neden beni dinlemiyorsun?
Yazarcığınız biraz kendi karakterleriyle konuşmayı seven bir deli🤌 evet geceleri fazla hayal kurduğumdan yeni kurgu üretmememde imkansızzzz
Kafamın içinde dönüp duran bir kadın, iki erkek var. AŞK ÜÇGENİ BU RESMEN YA AMA ASIL BAŞ KARAKTERLE KADININ ALAKASI YOK AMA YARDIMCI KARAKTER KAMYONETİ ERKEN GÖTÜRÜYO İMDAAAATTTTTTTT
Güneşli günler dilerim güllerim♡♡ umarım yakın zamanda yazarsam bu kitabımı da okursunuzz
