Konağa varmıştık. Arabadan indik bahçeye doğru yürüdük herkez oradaydı ama ateş yoktu.
"Kızım ateş odaya çıktı seni bekliyor."dedi Abdullah baba sakin bir ses tonuyla.
Başımı onaylar gibi salladım ve odaya çıktım. Kapıyı 2 kere tıkladım. İçeri girdim ateş gömleğini çıkarıyordu. Benim girdiğimi görünce bana baktı.
"Nasıl geçt?"
Ateş normal konuşunca Bi şaşmıştım.
" İ-iyiydi."
Ben duraksayarak konuştuğum için ateş minik adımlarla bana doğru yaklaştı.
"Birşey mi oldu? yüzün beyaz kesmiş"
"Hayır normal Bi gündü ne olacak."
Ateş giyinme odasına gitti ben de o anda hemen banyoya kaçtım.
Ateş pijamalarını giyip odaya girdiğinde yağmur yoktu.
"Nerede bu kadın. Bi kerede yerinde kalsa"
"Yağmur! " diyerek seslenmeye devam etti.
O anda yağmur banyodan çıkmıştı. Ateş yağmura baktı. "sana sesleniyorum duymuyorsun insan cevap verir."
" Dişlerimi fırçalıyordum"
Üzerimi değiştirmek için giyinme odasına gittim pijamalarımı giydikten sonra ateşe hiç bakmadan yatağa uzandım battaniyeyi üzerime tam örtecekken ateş bana seslendi.
" Yağmur buraya gelirmisin" deyince durdum hiç birşey demeden yavaşça yanına yürüdüm
"Otur şuraya"
Yataktan kalktım yanına oturdum. Bana doğru döndü.
"Bak seninle açık açık konuşacağım". Yağmur sadece ateşin gözlerini bakarak ona dinlemeye başladı.
" İllaki sana söylemişlerdir. Nikahın iptal olduğunu yağmur evet katil olabilirim nedense sana birşey diyemem ailenin zoruyla evleniyorsun. Seni zorlamayacağım kendini ne zaman evliliğe hazır hissedersen o zaman nikahı kıyarız şartlar altında sınırını zorlama. Ve şuda va-
Direk ateşin sözünü kestim konuşmaya ben devam ettim.
"Öncelikle senden özür dilerim ateş bugün kalbimi kıracak kelime kullanmadığına rağmen ben çok ileri gittim. Bu konuya gelirsek evet haberim var Gamze söyledi anlayışın içinde teşekkür ederim ama benden sana eş olmamı bekleme evlilik iki kişi arasında olan birşey aşk ile bağlanılan Bi konu bizde hiç biri yok sen ailenin başındasın sözünü geçire bilirsin evlilik konusundan vazgeç aile desen zaten artık yok sildim benim vicdansız bir ailem var. Lütfen ateş evlilikten vaz geç giderim istanbuldan ne sen beni görürsün nede ben seni sevdiğinle evlen bir mutlu yuva kur."
Gözlerim dolmaya başlamıştı ateş sadece yüzüme bakıyordu ilk defa normal sakince konuşuyorduk.
"Senin yerinde olmak isteyen o kadar kız varki inanamazsın buna birşey diyemem yağmur büyükler böyle münasip görmüş böylede olmak zorunda."
"Neden ben? neden seni isteyen kızlardan biri değilde neden ben? benim hayatım neden kararıyor?Ben kati-"
Diyecekken ateş sözümü kesti ve kaşlarını sinirli bir şekilde çattı.
" Evet yağmur katilim varmı bir diyeceğin ve bu katille evlenmek zorundasın. Sen olmasan bile yine o kızlar olmazdı olsa olsa kendi küçük kız kardeşin melisa olurdu neden burada olduğunuda çok iyi biliyorsun sen nasıl insansan bende insanım. Benimde istemediklerim olmuyor ama susuyorum senin gibi mızmızlanmıyorum hayat böyle birşey."
Diyerek sinirle ayağa kalktı ve odadan çıkıp çalışma odasına gitti . koltuğa kıvrılıp ağlamaya devam ettim.Şafak açmıştı ezan okunuyordu. Yataktan kalktım, ateş hala gelmemişti.
Odadan çıkıp çalışma odasına gittiğimde ateş masanın üzerine kafasını koymuş yatıyordu, Odadan bir çarşaf alıp ateşin üstünü örttüm ve çalışma odasında çıktım odaya gidip üzerimi değiştirdikten sonra odadan çıktım mutfağa gittim.
