Sen güllerun eşisun
Yağmurlarun peşisun
Sen güllerun eşisun
Yağmurlarun peşisun
Uşiyen yüreğumun
İsitan güneşisun
Uşiyen yüreğumun
İsitan güneşisun
Ateşle beraber birbirimize bakarak söylemeye başlamıştık.
Doldum dolana kadar
Sarhoş olana kadar
Burdan gitmeyeceğum
Seni alana kadar
Sabah olana kadar
Doldum dolana kadar
Sarhoş olana kadar
Burdan gitmeyeceğum
Seni alana kadar
Bu iş olana kadar
Akşam güneş batmadan
Karanluğa kalmadan
Akşam güneş batmadan
Karanluğa kalmadan
Tez gelsana yanuma
Kalbum yaralanmadan
Tez gelsana yanuma
Kalbum yaralanmadan
Doldum dolana kadar
Sarhoş olana kadar
Burdan gitmeyeceğum
Seni alana kadar
Sabah olana kadar.
Sesi kıstım ateş arabayı durdururmusun telefonumu çanta da unuttum sanırım.
"Telefonun nerede? gülüm"
"Çantada"
Mert abim
"Çanta bagajda."
Ateş
"Tamam."
Ormanlık bir alana girmiştik. Ateş sürekli ayağı ile firene basıyordu kaşlarını çatmıştı korkmuş bir şekilde arabayı kullanıyordu.
"Ateş birşey mi oldu? Niye durmuyorsun?"
" Mert, gülüm size birşey diyeceğim ama telaşlanmayın"
Mert
"Söyle ateş kötü birşey mi var? "
" Arabanın firenleri tutmuyor"
Ateşe şaşkın bir şekilde baktım. Ateş gözünü yoldan ayırmıyordu.
"Na- nasıl tutmuyor ateş tamirhaneden yeni gelmedi mi?"
" Evet yağmurum ama arabanın fireninde sıkıntı yoktu lastiklerini sadece değiştittirdim."
Korkmuş bir şekilde arabada duruyorduk. Araba daha çok hızlanmıştı Bi sağa bir sola savruluyorduk.
"Ateş birşeyler yap"
" Korkma gülüm sana birşey olmasına izin vermem".
Ateşin kolunu sıkıca tutuyordum. Ateş direksiyona hakim olamayınca uçuruma gitmiştik araba ters düz taşlıklara çarpıyordu. Bana zarar gelmesin diye ateş üzerime çıktı kollarının altına aldı.
1 AY SONRA
Yağmur yoğum bakımda hâlâ yatıyordu mertin kolu kırılmıştı. Hafif sıyrıkları vardı. Tüm aile hastanede bekliyordu. Herkes ağlıyordu.
Toprak
"Baba doktor ne zaman çıkacak?"
"Bilmiyorum oğlum"
Doktor yoğum bakımdan çıktı. Abdullah babanın yanına gitti.
" Evet doktor bir gelişme varmı?"
" Hayır efendim kafasına aldığı ciddi darbeden dolayı hala komada nezaman uyanır bilemeyiz"
Mert can
"Nasıl yani kardeşim hiç uyanmıyacak mı? "
" Bilmiyoruz efendim bir gelişme olursa size haber vereceğim."
Elif Ağlıyarak
"Keşke göndermeseydik engel olsaydık yağmur hissetmişti kötü birşey olacağını keşke git demeseydim."
Bora
"Baba yengeme nasıl söyleyeceğiz abim-"
Abdullah baba
"Hayırlısıyla yağmur kızım uyansın bir şekil söyleyeceğiz oğlum hadi artık biz eve gidelim."
Herkez toparlanıp konağa gittiler ev çok sessizleşmişti. Herkez yağmurun uyanması için dualar ediyordu.
2 AY SONRA
hemşire koşarak doktorun yanına gitti.
" Hocam yağmur hanım gözlerini açtı."
" Tamam geliyorum ailesine haber verin"
Gözlerimi açtığımda kendimi hastanede buldum. Doktor içeri girdi.
"Merhaba yağmur hanım ben doktor efe."
" Benim burada ne işim var?"
Kalkmak istedim doktor beni tutup geri uzandırdı.
"Yağmur hanım tehlikeli bir kaza geçirdiniz üç ay komadaydınız ailenize haber verildi biraz sonra gelirler."
" Ateş eşim arabada vardı abim"
"Abiniz iyi eşinizi bilmiyorum yağmur hanım aileniz size gerekeni anlatacaktır. Sağlık durumuz iyi biraz sonra sizi normal odaya alacağız."
Fazla sürmeden normal odaya geçmiştim kapı Bi anda açıldı ateşi beklerken. Abdullah baba Hanife annem bora inci metin elif girdi.
Bora
" Yenge uyandın sonunda."
Abdullah baba
" İyimisin? kızım"
Herkez geldi ama ateş gelmemişti.
" Ateş nerede?"
Herkez başını aşağıya eydi birşeylerin ters gittiğini biliyordum.
" Size ateş nerede dedim o niye gelmedi?"
Abdullah baba Ağlıyarak
"Kızım kaza yerinde sadece abin ve sen bulundun ateş yoktu olay ekibi aylarca aradı ama bulamadı ateşi."
Ağlamaya başladım.
" Hayır..... HAYIR ATEŞ ÖLEMEZ O BENİ BIRAKIP GİTMEZ YALAN ATARIYORSUNUZ ATEŞİM ÖLEMEZ"
hıçkıra hıçkıra ağlıyordum sinir krizi geçirdim bora beni tutuyordu. Hemşire gelip sakinleştirici vurdu. Bitkin düşüp uzanmıştım.
Bora
"Baba yengem buna dayanamaz."
Abdullah baba
"Dayanmak zorunda oğul dayanmak zorunda"
Doktor efe
" Abdullah bey 1 hafta sonra yağmur hanım taburcu edile bilir."
" Sağolun doktor bey".
