Konağın kapısı açıldı babam hızla bizim olduğumuz yere geliyordu bağırarak.
" NERDE YAĞMUR.. YAĞMURRR ÖLÜMÜN BENİM ELİMDEN OLACAK."
babama şaşkın gözlerle bakıyordum elinde silah ile gelmiş ateş eliyle beni arkasına itti.
Abdullah baba
" Sadık bey indirin silahınızı ne derdiniz varsa konuşarak çözelim"
"Benim derdim mi ulan keşke seni öldürseydim senin doğduğun güne Nalet olsun. Senin yüzünden elimde ne varsa kaybettim oğlumu, karımı, evimi, ihtibarımı."
Ateş
" Senin gibi bir adama layık olan neyse odur."
"NERDE YAĞMUR."
Ateşin elini itekleyep ateşin yanına geçtim Bi adım öne gittim.
" BURADAYIM BABA"
" Sen seni hatsiz hoşuna gittimi? memnunmusun olarlardan"
"Evet herkez ait olduğu yerde annem ve biz senin şiddetlerine çok dayandık ve sustuk artık yeter."
Babam sinirle silahı bana doğruttu.
Ateş
"İndir o silahını sadık ailemden birisine zarar gelirse seni yaşatmam bunuda bilesin."
Babam gülmeye başladı. "Ben zaten yaşamıyorum ki ateş senin karın olacak lavuk benim hayatımı zindana çevirdi"
Babam silahın emniyetin açınca ateş, metin, toprak ve bora silahını çıkardı babama doğrulttular.
Ateş
"Ya indirirsin o silahını yada seni şuracıkta öldürürüm."
Toprak
" Sadık bey indir silahını son kez söylüyoruz buradan canlı çakamazsın"
Babam kimseyi dinlemeyip ateş etti. Ama silahı bana doğru değil ateşe doğru tutuyordu ateşi o anda etekledim ve yere düştük. Abim koşarak Babamın elindeki silahı aldı yücel ve metin babamı alıp gittiler.
Ateş bana baktı ben ateşe üzerimi kontrol ediyordu yaralandım mı diye
"Bir şeyin varmı? gülüm ha
" Yok iyiyim sen iyimisin"
"İyim ben. Herkes iyimi?"
Herkez bir anda
" Evet." dedi.
Abimi görünce şaşmıştım haftalar aylar sonra ilk defa yüzünü görmüştüm. Abim koşarak bana sarıldı. Elleri ile yüzümü tuttu.
"İyimisin güzelim.?"
"İ-iyiyim"
Abimin elini itekleyip ateşin yanına gittim.
Ateş
"Senin burada ne işin var?"
" Öncelikle hepinizden özürdilerim özellikle senden kardeşim"
Abim yanıma geldi ellerim tuttu ağlıyordu.
" Benim yüzümden bu duruma düştün kendimi hâlâ af edemiyorum benim yüzümden ateşle evlenmek zorun da kaldın anneme ve kardeşime bakamadım korkup kaçtım çok üzgünüm"
Sulu gözlerimle sadece abime bakıyordum evet onun yüzünden bu duruma düştüm ateş ile tanıştım iyiki de yapmıştı yoksa ateşle belki hiç tanışamayacaktım asıl teşekkür edecek kişi bendim abime. annem konusuna gelirsek haksızdı koskoca adam annesi ve kardeşine sahip çıkamadı Babamın ızdıraplarına katlanmak zorunda kalmışlardı.
Sulu gözlerle ateşe baktım. Ateş elleri ile göz yaşlarımı sildi.
"Ağlama gülüm abindir ister affet ister etme ne karar verirsen arkandayım."
Abime baktım. Titreyen sesimle
" Abi"
Abim bana tekrar sarılmıştı uzun zamandır abi demiyordum özlemiştim.
" Abi geç otur"
Abdullah baba
"Kızım biz kalkalım siz rahat rahat konuşun."
Abdullah baba, metin, toprak, ali ve melek kalkıp içeri girdi. Ateş
karşımızdaki tekli koltuğa geçti abimle ben yanyana oturduk.
" Gülüm bal çiçeğim seni çok özledim. Beni affet kardeşim"
"Abi benden özür dileme asıl özürü hak eden annem ve melisa"
" Evet çiçeğim biliyorum ama sende benim yüzümden evlenmek zorunda kaldın"
"Abi asıl ben sana teşekkür ederim belki sen olmasaydın ateş ile hiç tanışamayacaktım evet ilk başlarda istemiyordum mutsuzum ama sonra beni deliler gibi seven bir adamla evlendiğimi anladım şuanda çok mutluyuz abi hepsi senin sayende senin sayende ben ateş ile evlendim."
" Nasıl yani bana kızgın değilmisin.? "
" Tı hayır abi kızgın değilim ben senin sayende gerçek aşkımı buldum asıl özürdilemek istiyorsan annemden dilemen lazım onlar sana çok kızgın."
" Biliyorum gülüm biliyorum en yakın zamanda onlarında gönlünü alacağım"
Abime sarılmış bir şekilde oturuyordum. Ateş bize dik dik bakıyordu.
"Mert bir kaç gün bizde kal ondan sonra birlikte Zühre anneyi görmeye gidelim yağmurda annesini özlemiştir."
" Benim için fark etmez ateş teşekkürler"
"Teşekkür ne için?
" Kardeşime gözün gibi baktığın için sevdiğin için gözüm arkada kalmaz ateş seninle kardeşim çok mutlu"
Ateş sadece onaylancasına kafasını salladı.
Kalkıp içeri geçtik sofra kuruluyordu mutfağa gidip yardım ettim. Hepimiz masaya oturdum neşeli bir şekilde yemek yiyorduk. Ama zihnimi kemiren konular vardı. Babamı nereye götürdüler. Ne yapacaklar nerede kalacak aç mı tok mu bize kötülük yapsada içim el vermez.
