İçeriğe geç

Bu Gece

Bölüm 34 · 4 dk okuma

Bu Gece

Bölüm 34

34.b�l�m

Ateş

"Hadi yağmurum biraz daha dayan geliyorum sabret güzelim."

"Abi burası sağdan gir"

Oramanın başında durduk arabadan aşağı indik. Arkamızdan Bi araba daha geldi herkez buradaydı gelen kimdiki.

Toprak

"Başka gelende mi var? abi"

"Hayır"

Araba durdu kapısı açıldı gelen elifti metin elifi görünce şaşıp kalmıştı

Metin

"Senin burada ne işin var?"

" Yağmur benim yüzümden kaçırıldı bende gelicem"

"Elif eve git sana bir şey olmasına izin veremem"

" Gitmeyeceğim metin bu da son sözüm"

Ali

"kavganızı evde yapın yağmuru arıyalım bir an önce"

Hepimiz ormana girip yağmuru aramaya başladık.

Serhat

Eve geldiğimde kapı açıktı içeri girdim berke yerde kıvranıyordu yağmur odada yoktu. Sinirle berkeye baktım.

"Ne oldu lan burada? kız nerede?"

" Abi kız kaçtı fazla uzaklaşmış olamaz ah!"

"Şerefsiz sana güvenmekte hata ettim."

Evden koşarak çıktım yağmuru arıyordum.

Ateş

2 saat oldu hala yağmuru ormanda arıyorduk Bi anda bora seslendi.

"ABİ KOŞUN"

Hepimiz boranın olduğu yere koştuk eliyle karşı taraftaki evi gösterdi.

Elif

"Bura.. Bura serhatın evi kesin, buraya benide getirmişti ateş."

Koşarak evin olduğu yere gittik. Eve girdiğimizde kimseyi görmedik odaya girdiğimde yerde yatan adamı gördüm. Adamın yakasından tutup ayağa kaldırdım.

"Karım nerde lan?"

Adam acılar içinde kıvranıyordu.

" Ka-kaçtı"

Bora

" Abi gidelim yengem fazla uzaklaşmamıştır."

Başımı onaylarcasına salladım adamı bıraktığım an yere düştü kalkacak mecali yoktu.

Hepimiz evden çıkıp uçuruma giden bir yol vardı oraya doğru koşmaya başladık.

Yağmur

Arkama sürekli bakıp koşuyordum. Koşarken ayağıma bir dal parçası takıldı yere düştüm kafamı orta boy bir taşa çarptım. Kaşım azıcık kanıyordu. Bi anda serhatı sesine duydum.

"YAĞMURR BURAYA GEL ENİNDE SONUNDA BULUCAM SENİ"

hızlıca kalkıp koşmaya devam ettim koşarken arkama baktım tam önüme bakacakken serhata çarptım. Nasıl beni bulduğuna şaşmıştım.

" Sana seni bulacağım demiştim demi"

Kolumdan tutup eve doğru götürmek için çekiştirdi.

"Bırak..... bırak beni"

Serhatı sert bir şekilde itekledim yere düşmüştü koşmaya devam ettim uçurumu görünce hemen durdum. Arkamı döndüğümde serhat bana doğru geliyordu.

"İşte şimdi yolun sonuna geldin yağmur soylu"

Uçuruma bakıp arkaya doğru küçük adımlar atıyordum.

O anda Bi ses geldi tek benim tanıya bileceğim bir ses ateş bana sesleniyordu gelmişti beni kurtarmaya.

Ateş

"YAĞMUR!"

ormandan koşarak çıktılar uçurumun olduğu yere geldiler. Elif neden buradaydı anlayamadım.

Serhat o anda hızlıca arkama geçip kendine doğru çekti kafama silahı dayadı.

Ateş

"Serhat bırak yağmuru"

Serhat deliler gibi gülmeye başladı.

" Tı tı tı ateş..... ateş sen benim elimden sevdiğimi sonsuza dek aldın bende senin sevdiğini alacam bunuda sana en başında da söylemiştim."

O anda elif bağırdı

" SERHAT ATEŞ SENİN ELİNDEN SEVDİĞİNİ ALMADI SENDEN NEFRET EDEN KADINI SENDEN KURTARDI."

Elif nedemeye çalışıyordu anlamıyordum kim serhatın sevdiği? ateş kimi elinden aldı? Zamanında yapılan hatalarını ben niye ödüyorum?

Ateş

"Serhat o elindeki silahı bırak sana son kez söylüyorum yağmurun kılına zarar gelirse seni yaşatmam."

Ben arkamdaki uçuruma bakıp ağlıyordum. Serhat her bir sözcükte kendi ile birlikte benide geriye çekiyordu.

Serhat

" Yalan atma elif birbirimizi deliler gibi seviyorduk seninle evlenecektik"

Elif

"Yalan atma serhat sen beni seviyordun. sen beni yağmur gibi annem ve babamdan haber siz kaçırdın 2 hafta bu evde hapis kaldım bu sevgi değil ben senden nefret ediyordum suratına tükürüyordum. O zamanlar ben metini seviyordum metinde beni ateş'te beni senin elinden kurtardı şuanda sevdiğimleyim ve mutluyum."

Duyduklarıma şok oldum donmuştum serhatı gözleri dolmuştu Bi anda silahın tettiğini çekti. silah sesi geldi serhat kafasına kendi sıkmıştı serhat uçurumdan aşağı düşerken beni de sürükledi. Çığlık attım.

Herkez bir anda bağırdı

"YAĞMURR!"

ellerimle taşa tutuldum düşmemek için kendimi diriyordum. Ateş büyük ihtimalle düştüğümü öldüğümü zannetmiştim.

" ATEŞ!"

bağırdım ateş toprak elif ve metin koşarak uçurumun ucuna geldi beni görünce ateş sevinmişti kolumdan tutup çekti büyük tehlikeyi atlatmıştım.

Ateş iki eli ile yüzümü tuttu

"İy-iyimisin ?yağmur birşey söyle"

Elif ağlıyordu.

" Yağmur iyimisin birşey ler de korkutma bizi"

Ayağa Kalktım olanların etkisinden hala çıkamıyordum. Ağlamaya başladım bitkin bir hâlde "Niye ben"dedim. ateş bora metin elif toprak boş gözlerle bana baktı.

Toprak

" Yenge iyimisin?"

Sinirlenmiştim ağlıyordum göz yaşlarıma hakim olamıyordum.

Ateş

" Yağmur bir şey söyle? korkutuyorsun bizi"

Ateşe sulu gözlerle baktım.

"Sizin geçmişte yaptığınız hatayı ben niye ödemek zorunda kalıyorum. Sizin geçmişteki hatanız yüzünden yaşamadığım sorun kalmadı düğünümde vurumdum, kaçırıldım, zarar gördüm, bana

dokun-dokunmaya bile çalıştılar. Serhat ölürken bile ben uçurumdan düşüyordum ya hepsi sizin yüzünüzden Allah hepinizi kahretsin."

Ağlayarak ateşe vuruyordum. Ateş beni sıkıca sardı ben hıçkıra hıçkıra ateşin kolların da ağlıyordum.

Ateşe sulu gözlerle bitkin bir şekilde baktım. " Artık gidelim burada bir dakika bile durmak istemiyorum"

"Tamam hadi gidelim artık"

Ateş beni kucağına aldı arabaya bindik konağa gidiyorduk.

Bölüm sonu

2 yorum