İçeriğe geç

Bozkurt timi

Bölüm 6 · 1 dk okuma

Bozkurt timi

Bölüm 6

Dinlenme

Geçici üs noktası kayalıkların arasında kurulmuştu. Küçük bir ateş yakılmıştı ama alevler yükselmesin diye taşlarla çevrilmişti. Sabah güneşi dağın tepesinden yavaşça doğuyordu. Gece boyunca süren gerginlik yerini yorgunluğa bırakmıştı. Efe sırtını çantasına yaslamış oturuyordu. Omzu sarılmıştı. Bandajın altından hafif kan sızsa da yüzünde tanıdık gülümseme vardı. Kerem yanına oturdu. “Nasıl?” Efe omzunu oynatmaya çalıştı. “Yaşıyorum.” Ali: “Komutanım, bu adam izin almak için kendini vurdurmuş olabilir.” Efe güldü. “Senin düğüne gelmemek için yaptım.” Mert başını salladı. “İkiniz de susun.” Ama o da gülüyordu. Baran küçük metal kupaya çay doldurdu. Ateşin üstündeki isli çaydanlıktan çıkan buhar soğuk havaya karışıyordu. Kupayı Efe’ye uzattı. “İç. Kan yapar.” Efe: “Çay kan yapıyorsa ben ölümsüzüm.” Kerem gülmeye başladı. Uzun zamandır ilk kez timde gerçek bir rahatlama hissediliyordu. Aras biraz uzakta oturuyordu. Haritaya bakıyordu ama aslında dinliyordu. Bu sesler önemliydi. Gülüşler. Askeri hayatta nadir bulunan şeylerdi. Mert çantasından küçük bir paket çıkardı. “Annem göndermişti.” İçinden fındık çıktı. Ali hemen uzandı: “Görev paylaşımı.” Mert: “Dokunma.” Ama paket birkaç saniyede ortadan kayboldu. Efe: “Komutanım, müdahale edin.” Aras başını kaldırmadan: “Adil paylaşım yapın.” Ali: “Geç kaldınız komutanım.” Kerem cebinden yine o fotoğrafı çıkardı. Efe fark etti. “Göster bakalım.” Kerem fotoğrafı uzattı. Küçük bir kız çocuğu kameraya bakıyordu. Ali: “Kesin seni dövecek büyüyünce.” Kerem: “Niye?” Ali: “Çünkü çok nazlı olacak.” Baran: “Babası askerse güçlü olur.” Kerem’in yüzü ciddileşti. “İnşallah.” Rüzgar hafifledi. Güneş biraz daha yükseldi. Efe ateşe bakarak konuştu: “Ben küçükken asker görünce korkardım.” Ali: “Niye?” “Çok ciddi duruyorlardı.” Mert: “Şimdi?” Efe timdekilere baktı. “Şimdi korkulacak bir şey yokmuş gibi geliyor.” Kısa bir sessizlik oldu. Aras ayağa kalktı. “Dinlenme 20 dakika daha.” Sonra Efe’ye baktı. “Durumun iyi.” Efe: “Emredersiniz komutanım.” Aras başını salladı. Bu, “Geçmiş olsun” demekti

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.