Cadılar bayramının ürkütücü havası heryeri sarmıştı.Çocuklar kostümlerini giymiş teker teker kapıları çalıp şeker istiyordu.Bende kostümümü giymiştim.Eski elbise üzerime tam olmuştu.Birden kapı çaldı, açmak için kapıya gittim ama açmadan önce saçlarımı önüme attım.Aynı Samara gibi.Saçlarımı önüme attığım için görüş alanım kısıtlıydı ama genelde biraz görebiliyordum.Kapıyı açtığımda iki erkek bir kız çocuğu gördüm.Ellerinde tek tek balkabağı yoktu aksine ortalarına siyah derin bir poşet vardı.Üçü de bir köşeden tutmuşlardı.
"Şeker mi ölüm mü?"
Ölüm kelimesini duyunca bir tuhaf olsada işi şakaya vurdum.
"Şeker mi şaka mı değil mi o?"
Çocuklar daha yüksek sesle tekrarlayınca uğraşılmayacak çocuklar olduğunu anladı.
"ŞEKER Mİ ÖLÜM MÜ?"
Çocukların giydiği kıyafetlere baktım ama kostüm giymemişlerdi.Benim şeker mi şaka mı yaptığım zamanlarda kostüm giymeyen çocuklara sadece bir tane şeker verilirdi.
"Kostüm giymediğiniz için sadece bir şeker"
dediğimde çocuklar öyle bir nefretle baktılarki bana, ben bile tırstım.Birden hepsi
"ÖLÜM"
diye bağırınca hiçbir şey anlamamıştım o yüzden kapıyı kapattım.Salondaki
camdan baktığımda gitmişlerdi
~~~