İçeriğe geç

Boksör Kekom Bxİ

Bölüm 31 · 4 dk okuma

Boksör Kekom Bxİ

Bölüm 31

B. 31

Elini uzatıp tuttu okşadı öptü.

Yaaaa.... Aşkım... Mahallede otursak olur çok mutlu olurum. Ev tutarız, bende çalışıyorum bütçenize göre bakarız.

Gülüm, evim var mahallede hatta bir kaç yerde... Çok şükür iyi kazandım, kazanıyorum...

Sen emret ejderin gerçekleştirsin...

Seni seviyorum.....

Seni çok seviyorum....

______________________________________

Hazırmısınız? Çok heyecanllıyım...

Devran: Niye alıştırma olucak diye mi?

Aziz göz devirdi adama... Mahallenin en renkli en babacan adamı evleniyordu bugün...

Zeki çok şık bir siyah takım giymiş, başında kuşa bir duvak ve taçla süslenmişti.

Dışarda bir anda korna sesleri ile kıyamet kopuyordu. Aziz koşarak camdan dışarıya baktığında yüzüne kocaman bir gülümseme yerleşmişti.

Arabalar sokağın sonuna kadar uzanıyordu, nerdeyse tüm mahalle şuan Azizlerin evinin önündeydi.

Kapıya hızla koştu Azîz...

Devran: Oğlum koşma lâ koşma!

Tamam tamam sakin.

Kapıyı açınca karşısında tüm heybeti ve yakışıklılığı ile Arif babası duruyordu. Aziz dayanamadı koşarak boynuna sarıldı.

Offf babam, çok yakışıklı olmuşsun! Çok kıskandım ben şimdi. Tüm karizma sana gitmiş bana kalmamış.

Dudaklarını büzerek konuşuyordu. Arkadan boğaz temizleme sesi ile oraya döndüler.

Esat: Arif'im nikahını kaçırmak istemezsin heralde!

Arif: Yok abim, yakışıklı oğluşum, hazırmı a.. Cici annen?

Hıhı hazır hazır da... Adettenmiş Devranım dedi ki sen bana para vericek mişsin?

Paramı ver annemi al öyleymiş.

Esat: ilahi damat... Gel babanın sadıcı benim parayı ben vericem.

Yok olmaz öyle ayıp, almam ki Devranım babandan dedi diye ben şey ettim.

Arif: Rahat ol Azizim. Esat abi elini korkak alıştırma ha! Ben telafi ederim oğlumun gönlü olsun.

Yaa babaaaa.... Esat abi yok verme!

Esat: Baba de oğlum baba.....alış artık yavaş yavaş...

Şeyyy Tamam Esat baba...az ver para ama....

Gülüm sen karışma! Ağanın eli tutulmaz derler... Alışsın oda saçmaya...

Bir tomar parayı Azîzin avucuna bıraktı Esat bey... Aziz bir paraya birde Esat'a bakıyordu. Ağzını alamadan davul zurna çalmaya başladı.

Zeki Devranın kolunda çıkti bahçeye. Arif elini uzattı sevdiğine Aziz ağlamamak için zor tuttu kendini..

Ejder gelip sarıldı sevdiğine,

Şişşt gülümmm en mutlu günlerinden sadece biri bugün... Ağlama olur mu?

Hı hı ağlamam, tamam..

Çocuk gibi döve döve sevesim geliyor kekliği seni offf... Hayde... Ver senin anahtarları bu halde kullanma.

Al aşkım... Teşekkürler, yanımda olduğun için.

Olamadığım her kötü anın için, geç bulduğum için seni affet gülüm.

Arabalarla nikah salonuna geçilmişti. Görevli memur Arife nihat şehitlerinin ismini sorduğunda;

Arif:Benim şahidim oğlum, Zeki'nin şahidi Devran abim...

Aziz hıçkırarak sarıldı babasına...

Beni hıçk çok hıçk mutlu ettinizki... Çok teşekkür hıçk ederim baba ve anne...

Arif:Şişşt güzel yüzlüm, ağlama ama... Çok seviyorum seni.

Zeki: Şu kuşum, çok seviyorum seni...

Nikah nihayet kıyılmıştı. Ender'in ailesi ve Aziz'in ailesi şık bir restaurantta yemek yemek için oturmuştu karşılıklı.

İlyas mahçup bir şekilde elleri ile oynuyor, azize bakamıyordu.

Aziz Lavaboya gitmek için kalkınca

Peşinden ilyasta kalmıştı. İçerde Aziz'in çıkmasını bekliyordu.

İlyas: Aziz... Şey iki dakika konuşalım mı? Lütfen!

Olur İlyas hayırdır? Kötü bir şey mi oldu?

İlyas: Aziz ben... Ben seni çok kıskandım. Çok özür dilerim, çocukluk ettim.

Kimden kıskandın, Hakan'dan mı? Bir yanlış hareketin mi oldu?

İlyas: Hayır hayır asla! Ben yıllardır Peyami annemler ailemden bile yakındı bana..

İlyas: Sonra sen geldin, yanlış anlama çok sevdim seni kardeşim gibi... Ama işte evde hep sen konuşuluyordun.

İlyas: ben bir an ikinci gibi hissettim kendimi... Aramadım, soramadım seni hiç hiç hak etmedin bu tavrımı...

İlyas, sen o aile için Damat olamazsın, bu mümkün değil! Sen oğullarısın onların.

Senin yerini birinin alâ bilmesi imkansız... Anlıyorum bunu benimle paylaştığın için çok teşekkür ederim...

İlyas: Aramız iyimi? Affettin mi beni?

Affedicek bişi yapmadın, olur öyle kardeşler arasında...

İçeriye kol kola girdiler. İlyas Hakan'nın yanına oturunca elini tutup öptü sevgi ile...

Hakan: Yengem, şu isteme işi bitince bize yemeğe gelsenize.

Olur Yengem, geliriz neden olmasın.

Sohbet keyifle devam ederken aziz birden karnına giren sancı ile iki büklüm oldu.

Gülümmm, iyimisin? Günün mü geldi? Yoksa başka bir şey mi?

Ben unuttum ahh.. Günüm geldi Ejderim, ped var lavaboda yardım ette kalkayım.

Yabancımız yok gülüm gel kucağıma, polar şalda isteriz.. Hayde güzelim.

Devran:Hop hop noluyor oğlum? Aziz o yüzünün hali ne sıpam.

Elif eğilip bişiler söyledi kulağına, Devran mahçup birazda üzgün baktı oğluna...

Peyamide durumu anlamıştı.

Peyami: Oğlum hadi götür lavaboya Aziz'i... Hakan'ım bir sıcak su torbası bulu ver eczaneden hadi annem.

İlyas: bizim arabada soğuk sıcak acil kittinde var jel lerden onu alıp gelelim sıcak suya atarlar iyi gelir.

Peyami: Hay çok yaşa oğluşum. Koş bıtanem.

Zeki mutlulukla bakıyordu, oğlu çok şanslıydı hem onlara sahipti, hemde yeni kuracağı yuvada ona sahip çıkılıcağından emindi.

Arif: Gidim mi yavrum bende yanına utanır diye kalkamadım.

Zeki: yok sevgilim, ejder ilgileniyor. Merak etme.....

Peyami: Arif sen o işleri annesine bırak, genetik bu işler. Zeki kendinden biliyor ihtiyacı olsa koşmazmı anası...

Zeki gerginlik ve şalkınlıkla bakıyordu Peyami'ye...

Zeki: Şey ben üvey....

Peyami: Zeki kardeşim, gözü saçı sen, ona bakarken için titriyor. Sebebini bilmem benide ilgilendirmez. Biz aileyiz bizden laf çıkmaz, korkma!

Zeki minnetle baktı adama... Az sonra Ender'in kucağında geldi Aziz...

Devran: Elifim.... Kızma ama oğlum acı çekiyor ama ben çok sevindim regli oluşuna!

Elif: Aaa o neden Devranım?

Devran: Hamile değil demek, mecbur hissetiği için değil, aşık olduğu için evlenmek istiyor.

Elif: Oğlumuz büyüdü mü şimdi, yuvadan kanatlanıp uçucak ha Devranım?

Devran: Yuvasına, mutlulukla uçsun Azizim.....

Bölüm Sonu.......

Yeni Bölümde görüşmek üzere✌

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.