Instagramda bir video gördüm şöyle diyordu : "Eğer kızın kendine senin kendine davrandığın gibi davransaydı ne hissederdin?"
Bu soru beni altüst etti veya paramparça etti -açıkçası hissettirdiği o hüsranı anlatabilecek doğru bir kelimelere ya da cümlelere sahip miyim bilmiyorum.
İlk bu cümleyi duyduğumda gözlerim anında doldu ve hüngür hüngür ağlamaya başladım.
Çok yazık, eğer kızım olsaydı ve o da benim gibi bu hislere sahip olsaydı ve ben de annem gibi kızım hakkında hiçbir şey bilmeseydim ve kendisi sadece bununla yüzleşseydi... Gerçekten... Paramparça olurdum...
Sonra annemi düşündüm, aslında bana söylediği ve yanlış anladığım onca şeyi, demek istediği fakat benim anlamadıklarımı.
Hakkımda kötü düşünmediğini biliyorum fakat en ufak bir belirti gösterdiğimde verdiği tepki güçlü olmam yönünde fakat bu bana doğru gelmedi hiçbir zaman.
Peki ya, o belirtiler bana gösterilseydi, ben ne yapardım?
Ne yapardım?
Ne yapabilirdim?
Nasıl düzeltirdim?
Bu sorular karşısındaki çaresizliğim bana düşündürttü ki belki de benim karşımdaki de bu şekilde çaresiz hissediyordur.
Anlayışlı davranabilirim.
Tamam, ee, daha sonra?
Bilmiyorum.
Ne yapmalıyım? Ne yapabilirim ki?
Hiçbir fikrim yok.
Hiçbir çarem yok.