Demir'in son söylediği söz gün boyunca aklımdan çıkmadı.
"Belki istiyorumdur."
Ders bitene kadar göz göze gelmemeye çalıştım ama ne zaman başımı kaldırsam onun bana baktığını yakalıyordum.
Okul çıkışında yağmur başlamıştı.
Şemsiyemi evde unutmuştum.
Tam okulun kapısından çıkarken başımın üzerinde bir gölge oluştu.
Demir.
Şemsiyeyi bana doğru uzatmıştı.
"Al."
"Ya sen?"
"Ben hallederim."
"Üşüteceksin."
Omuz silkti.
Sanki umurunda değilmiş gibi davranıyordu ama ilk kez bu kadar düşünceli olduğunu görüyordum.
Birkaç saniye birbirimize baktık.
Sonunda şemsiyeyi tutup sessizce yan yana yürümeye başladık.
Bu kez ne alay vardı ne de tartışma.
Sadece yağmurun sesi.
