Ares bütün gece uyuyamadı.
Siyah kapaklı kitap masanın üzerindeydi.
Bir kez daha açtı.
Son okuduğu satır hâlâ aynıydı.
"Kırmızı montlu kızın adı Nehir değil."
"Tamam..." diye mırıldandı.
"Demek ki biri benimle ciddi ciddi uğraşıyor."
Kitabı kapattı.
Tekrar açtı.
Yazılar değişmemişti.
Telefonunu aldı.
Google'a yazdı:
'Beni anlatan kitap buldum ne yapmalıyım?'
İlk sonuç:
"Psikolojik destek almanız önerilir."
Ares telefonu yüzüne kapattı.
"Sağ ol Google."
Ertesi gün yayınevine gittiğinde Eylül kapının önünde bekliyordu.
Elinde dün çarptıkları kitabı vardı.
"Galiba bu senin."
Ares kitabı aldı.
"Teşekkür ederim."
Eylül gülümsedi.
"Dün yüzün sanki hayalet görmüş gibiydi."
"Aslında..."
Ares durdu.
"Boş ver."
"Yok söyle."
"Sana inanmazsın."
"Denemeden bilemezsin."
Ares cebinden siyah kitabı çıkardı.
"Bu kitap geleceği yazıyor."
Eylül birkaç saniye sessiz kaldı.
Sonra kahkaha attı.
"İyiymiş."
"Şaka yapmıyorum."
"Ben de ciddiyim."
Ares kaşını kaldırdı.
"Neye gülüyorsun?"
"Çünkü çocukken ben de bu tarz şeylere inanıyordum."
"Çocuk değilim."
"Emin misin?"
Birlikte yakındaki kafeye oturdular.
Garson geldi.
"Ne alırsınız?"
Ares menüye bile bakmadan,
"Filtre kahve."
Eylül,
"Ben de aynı."
Garson not aldı.
İki dakika sonra geri döndü.
"Filtre kahve kalmamış."
Ares güldü.
"İşte buna inanırım."
Eylül kahkaha attı.
"Demek kitap bunu yazmamış."
Ares kitabı açtı.
İkisi de eğildi.
Sayfanın altında küçücük bir satır vardı.
'Filtre kahve kalmamıştır.'
İkisi aynı anda sustu.
Garson şaşkın şaşkın baktı.
"İyi misiniz?"
Ares sadece,
"...Bence evet."
diyebildi.
Eylül kitabı eline aldı.
"Bir bakabilir miyim?"
Ares tereddüt etti.
"Olur."
Eylül sayfaları çevirdi.
Birden kaşlarını çattı.
"Bu ne?"
"N'oldu?"
"Burada hiçbir şey yazmıyor."
Ares kitabı geri aldı.
Aynı sayfaya baktı.
Yazılar duruyordu.
Uzun uzun...
Eksiksiz...
"Şaka yapıyorsun."
"Hayır."
"Gerçekten boş."
Ares'in yüzündeki ifade değişti.
Kitap...
Sadece ona yazıları gösteriyordu.
Tam o sırada telefonu çaldı.
Arayan kişi kayıtlı değildi.
Numarayı açtı.
Karşı taraftan yaşlı bir adamın sesi geldi.
"Ares..."
Ares irkildi.
"Evet?"
"Kitabı kimseye gösterme."
"...Siz kimsiniz?"
"Henüz zamanı değil."
Telefon kapandı.
Ares donup kaldı.
Eylül merakla baktı.
"Kimdi?"
Ares cevap vermedi.
Sadece kitabı açtı.
En son sayfaya baktı.
Bu kez yeni bir cümle eklenmişti.
"Nehir ile tanışmana üç gün kaldı."
Ares derin bir nefes aldı.
"Kim yazıyor bunu?"
Kitap sessizdi.
Ama ilk kez Ares, yalnız olmadığını hissetti.