Bölüm 3 — Gece 03.17
Gamze, Kaan’ın kolunu bırakmasıyla merdivenin başında kaldı.
“Ne duyuyorsun?”
Kaan cevap vermedi.
Aşağıdaki karanlığa bakıyordu.
Sonra birden merdivenlerden inmeye başladı.
Gamze peşinden gitti.
Apartmanın girişine geldiklerinde yerde bir adam yatıyordu.
Gamze’nin nefesi kesildi.
Adam hareketsizdi.
“Kaan…”
Kaan diz çöktü ve adamın boynuna baktı.
“Yaşıyor mu?”
Gamze cevap beklemeden yanlarına çömeldi.
Adamın gözleri aniden açıldı.
Gamze çığlık attı.
Adam doğrulmaya çalıştı fakat tekrar yere yığıldı.
Kaan onu tuttu.
“Ambulans çağır.”
Gamze telefonunu çıkardı.
Ekrana baktığında saat 03.17ydi.
Tam numarayı çevirecekken adam Kaan’ın elini yakaladı.
“Geç kaldın…”
Kaan’ın yüzü bembeyaz oldu.
“Sen…”
Adam ona baktı.
“Beni hatırladın.”
Gamze şaşkınlıkla ikisine baktı.
“Siz birbirinizi tanıyor musunuz?”
Kaan cevap vermedi.
Adamın parmakları gevşedi.
Bu kez gerçekten hareketsiz kaldı.
Gamze ambulansı aradı.
Dakikalar sonra polis ve sağlık görevlileri geldi. Adam hastaneye götürüldü.
Kaan ise tek kelime etmeden yukarı çıktı.
Gamze peşinden gitti.
“Bana açıklama yapacaksın.”
Kaan kapısının önünde durdu.
“Gamze, o adamı daha önce hiç görmedim.”
“Az önce sana ‘seni hatırladım’ dedi.”
Kaan sustu.
Gamze gözlerini kıstı.
“Bana yalan söylüyorsun.”
Kaan kapısını açtı.
“Keşke sadece sana yalan söylüyor olsaydım.”
Kapı kapandı.
Gamze koridorda tek başına kaldı.
İçeriden Kaan’ın fısıltısı duyuldu:
“Çünkü o adamın üç yıl önce öldüğünü biliyorum.”
