İçeriğe geç

Bitmesin Hikâyemiz

Bölüm 2 · 1 dk okuma

Bitmesin Hikâyemiz

Bölüm 2

2•Yalnızım Belki Gelirsin

Yalnızım belki gelirsin

🥀

0554: Bende hiçbir şey yok.

0554: Boş.

0554: Böyle bildiğimiz boş.

0554: İçimde bir boşluk var ama hiç kimse doldurmuyor.

0554: Daha doğrusu dolduramıyor.

0554: Yaşayan ölüler gibiyim!

0554: Nefes alıyorum ama kalbim atmıyor.

0554: Bende ki bu boşluk kara delikten daha büyük.

0554: Hiçbir şey hissetmiyorum ve bu can acıtıyor.

0554: Gözlerim eskisi kadar canlı ve parlak değil!

0554: Eskisi kadar içten gülmüyorum.

0554: Aslında, gülemiyorum.

0554: Eskiden her dakika, her saniye ve her ne olursa olsun gülen bir insan olarak gülmüyor ve konuşmuyorum.

0554: Aşk acısı değil bu başka bir şey.

0554: Belki de hak etmiyorum böyle yaşamayı, bunları kendime yaşatmayı!

0554: Bari son kez söyleyeyim.

0554: Sen bana hep söylerdin o sihirli cümleyi, sonra her şeyi unuttun!

0554: Beni de unuttun!

0554: Hatırlıyor musun?

0554: Hatırlamazsın!

0554: Ruhuna söyle ben seni çok sevdim Polat Yıldırım!

0554: Yine yanıma gelsen olmaz mı?

0554: Eskisi gibi saçlarımı okşarsın belki.

0554: Hmm, olmaz mı?

0554: Biliyor musun, sen benim saçlarımı iki yıl boyunca sevmedin diye kestim saçlarımı!

0554: Belki bu sefer seversin diye.

0554: Hâlâ bekliyorum sevmeni.

0554: Okşarken burnunu saçlarıma daldırıp kokumu içine çekerek öpmeni.

0554: Saçlarımı çok severdin!

0554: Gelip sevsene saçlarımı.

0554: Belki iyileşirim. Bekliyorum seni. Denizde ki bankta.

0554: Bekliyor olacağım. Gel lütfen.

Son görüntülenme 04:39

Bölüm Sonu

Bölüm sonu

2 yorum