Hepnize tekrardan merhaba sevgili okurcuklarımm ❤️❤️ kitap tüm hızıyla devam ediyor. Sizleri çok seviyorum yüzünüzde tebessüm bırakacak okumalar...
ARAF ACAR
Artık koşmaktan soluğum kesilmeye başladı. Biraz daha böyle koşmaya devam edersem sanırım beni göndermek istedikleri yere gideceğim. Arkamdan havaya sıkmaya başladılar. E tabi bana sıkmak cesaret ister:') karşımda düzlük bir alan belirince oraya koşmaya başladım. Eminim etrafımı sararlardı. Tam tahmin ettiğim gibi oldu. Adamlar beni akıllıca sandıkları bir taktikle çembere alıyorlardı e biraz geç kalmışlardı ama olsundu;) değil mi? Biraz show yapalım sonra biyolojik babamdan yiyeceğim azara değsin bari. Biri tam öne atılıp beni tutmaya çalışırken ondan hızlı davrandım ve yardımcı oldum. Onu çekip silahını aldığım gibi öne savurup geri geri gitmeye başladım.
"Tek bir adımınızda kafanıza sıkarım umrumda olmaz zaten ACAR babacığınız yerinize çok mükemmel adamları koyar benden söylemesi. Demi rafiel sen çok iyi bilirsin." Dedim rıfata.
Benden yaşça büyük olmasına rağmen iğrenç biriydi. Kızını ve karısını satan birinden ne beklenir ki zaten. Bendende bu işlerine engel olduğum için nefret ediyor. Başımda derdim yokmuş gibi birde bu beyinden noksanlarla uğraşıyorum e ama çok sıkıcı yaff .
Rıfat:"Araf bey bizi uğraştırmayın zor yoksa kullanmak zorunda kalırız."
Aniden gelen gülme isteğimi hiç geri çevirmedim ve kahkahalar eşliğinde gülmeye başladım. İnattı gülüşlerim karakterim gibi. Gülmekten ellerimi dizlerimin üstüne koyup soluklandım ve ani bir hareketle baş parmağım ve işaret parmağımla boğazına baskı yaparak Rıfat'ı bayılttım. O yeri boylarken diğerleri geliyordu. Ben karşılık verirken birden babamın sesini duydum. Babamın kuçularından biri elinde telefonu bana doğru çevirince güzeller güzeli Ahsenimi ve ikizimi gördüm. Ahsenimin gözlerindeki o korkuyu gördüm içim parçalandı, ikizimse ifadesizdi canı yanıyo sanırım kim bilir ne yapmıştır adi canlı. Ahsenimin sesini duymamla gözlerimi sımsıkı kapattım.
"Abicim nolur çok korkuyorum yardım et. "
"Korkma güzelim sakın korkma hem bak Bartın abin yanında korkma biz sana ne demiştik biz yanındayken güvendesin asla korkma! Ağlama meleğim lütfen."deyince biraz sakinleşmişti bende ikizime baktım.
"İkizim çok sıkıldın mı? Bensiz."dedim muzip bir ifadeyle.sırıtarak baktı
Bartın:"Yok be ikiz rafielin kankası çok eğlenceli ama yordu biraz ya."
Diyince sırıttım. Sonra yüz ifadem ciddiliğini almaya başlarken telefon asıl sahibini buldu.
"Bu dünyayı sana dar edecem bunu sakın unutma SELİM ACAR. Duydunmu ? Kabusun olacam lan senin ."
Selim:()"Oğlum sonucunu düşünmeden konuşuyorsun, bedelini ödemeden bitmez bilirsin değilmi?"
"Bilmemmi ACAR senin içinde aynısı geçerli ama unutma sakın!"
"Adamlara zorluk çıkartmadan gel yoksa meleğine ve ikizine veda bile edemezsin."
"Yapamazsın lan adi şerefsiz evladına sıkacak kadar cani olamazsın... ama doğruuu sen karının katilisin onun emanetininmi katili olmayacaksın."
Arkadan ahsenin sesi geldi
"Abi lütfen gelme seni öldürecekmiş dikkat et" diye bağırdı
birinin ona tokat atmasıyla sessizce dökmeye başladı incilerini.
"Ağlama ahsenim yalvarırım ağlama güzelim benim bak bana bişey olmuyor tamammı sakinleş meleğimm.
İkiz havalar soğumaya başladı sıkı giyinin ahsenime dikkat et validem sana emanet." Dedim
ve telefonu fırlattım adamları tek tek bayılttım. Öldürecek olsam zaten peşimden koşturmazdımda neyse... Artık yalnızdım intikamımı tam ortasında korumam gereken iki kişi ve öldürmem gereken biri var. Aynı zamanda bu kumarda kaybetme ihtimalim vardı. Sevdiklerim zarar görecekler bunu bilsemde görmemeleri için elimden geleni yapacağım. Etrafımda yerde yatan pisliklere bakıp kendime geldim ve seri adımlarla oradan ayrıldım.
Yeni yeni maceralar başlıyor! Bu bölümde bir diğer bitiğimiz olan Arafın bitiklere katılma zamanı geldide geçiyor gibi az kaldı biraz daha sabır:')
