Merhabalar! Bu benim yazdığım ilk kitap. Daha önce yazdığım ama sonradan içime sinmediği için kaldırdığım ve tekrar yayınladığım kitabım.:) İlk bölümlerde kafanız biraz karışabilir ama emin olun mükemmel bir kurgu sizleri bekliyor. Elinizden geldiğince vote ve yorumlarınızı bekliyorum sevgilerle, iyi okumalar:))
AREL ATEŞ
Kafamı sanki dahada saklayabilecekmşim gibi kollarımın arasına alarak yere çömeldim. Yanaklarımdan süzülen yaşları artık umursamıyordum bile. Birbirlerini bu kadar kırmalarının sebebi neydi? Değer miydi ya. Artık daha fazla dayanamıyorum, onlar birbirlerini yerken beni ne hale soktuklarının farkında bile değillerdi. Artık sabrımın, son raddesine gelmiştim; bitişe gelmiştim sanırım.
Daha fazla dayanamayarak bağırarak konuşmaya başladım yoksa beni duyableceklerinden emin değilim.
-"yeteerrr! Bıktım artık her gün böylesiniz! Durun artık anlıyor musunuz durun beni de kendinizide ne hale soktuğunuzun farkında bile değilsiniz."
Histerikçe bir gülüş çıktı dudaklarımdan. Sözlerime devam ettim.
"Sözde biriniz psikolog ; birinizde eğitimli, bilinçli birer öğretmen hâlbuki bu başarınıza rağmen düzgün bir anne ve baba olmayı başaramadınız. Neden her gün birbirinizi yiyorsunuz yada ben neden her gün sizin yüzünden yatağımda gözyaşlarımla uyumak zorunda kalıyorum neden ya neden! neden!? "
Dışardan bakıldığı zaman şımarık bir çocukmuşum gibi değil mi? İşte o hiçte öyle değil...
"Sen bizimle nasıl böyle konuşabiliyorsun? Anlaşılan sana iyi terbiye vermemişiz!"
"Vay be! ilk defa birbiriniz adına ortak konuştun ve hayır beni siz değil ben kendim büyüttüm, yetiştirdim size bakınca yapmamam gereken şeyleri görüp ona göre hareket ettim, anne baba olmak ne demek bilmem ama bu olmadığına eminim."
Bu sefer dışı güzel ama içi ondan bağımsız olan annem lafa girdi.
"Sen ne biçim konuşuyorsun kızım öyle?"
Damarlarımda akan kanın bile onlarla zerre ilgisi olmadığı geldi aklıma, çocukluğumda bende zevkle bıraktıkları o travmalar ve bu yüzden korkudan uyuyamadığım geceler geldi...
Kafamı sağ omzuma eğdim hafifçe
"Kızım? Hangi sıfatla acaba kızın olabildiğimi söyler misin lütfen?" Dedim sorarcasına tek kaşım havada dudağım alayla kıvrılırken.
Gözlerindeki tedirginlik benim için bilmem gereken herşeyi ele veriyordu zaten daha fazlasına gerek yoktu. Sahi bu zamana kadar neyi beklemiştim ki ben.
Bakışlarımı üstlerinde gezdirdim. Karşımdaki bu iki insan hayatımı hem mahvedip yıllar boyunca özenle benden kendi gerçeklerimi saklayan kişilerdi. Ve onlarda bakışlarımdan birşeyleri belkide çok daha fazlasını öğrendipimi anlamışlardı. İkisininde dumura uğramış yüzlerine bakıp alayla sırıttım.
"Ne o? Pek bir şaşırdınız bakıyorum sebebi ne acabaaaa? "
"Sen... Na.. nasıl ?" Normal zamanlarda kameraya almak isteyeceğim şu anları böyle ciddi bir ortam yüzünden yapmayacak olmam sinrimi bozdu.
"Ne sanıyordunuz, Sonsuza kadar saklanılabilecek bir sırrın varolduğunu falan mı?". Dilimi damağıma vurarak ses çıkardım". Ah, çok pardon daha doğru anlaşılsın diye baştan söyleyeyim DİYORUM Kİ YEDİĞINİZ BOKLARI SONZUZA KADAR SAKLAYABİLECEĞİNIZİ DÜŞÜNMEK sizin en büyük aptallığınız sanırım. Ups.. galiba çok ağrınıza gitti yüzünüze bakılırsa."
"Kızım ne saçmaladığının farkında mısın sen? Tamam bilmediğim şeyler var Arel ama söyleyemezdik" diyen Adamın gözü yandanda beni kontrol ediyordu.
Sağ elimi kaldırıp durdurdum ikisinüde. Yeterdi bu kadar lafa luga.. yani şimdilik.
"Yeterli.. palavralarınızı dinleyecek kadar aptal mıyım ben sence? Size gelmeden evvel her boku araştırmadığımı mı düşündğn gerçekten. Belkide çok daha fazla sey öğrendim ama.. yazık ki sizler bunu bir süre daha öğrenemeyeceksiniz"
derken elim arka cebime sıkıştırdığm iğnelere gitti. Anlık birbirlerine bakmalarıda elime istediğim fırsatı geçirdi. Boyunlarına ani bir hareketle sapladım. Sonuçta babam! Psikologtu sakinleştiriciside vardır yani...🥴 İhtiyacım olan şeyleri önceden gideceğim yere gizliden gizliden yollamıştım. O yüzden şimdi sadece üstümü değiştirip yanıma olası bir tehlikeye karşı birkaç şey alıp çıktım. dışarı gitmeden son birkez dönüp ardımdaki eve bakıp yola koyuldum...
Merhabalar! Şu an için sadece karakterlerden kesitler veriyorum ama bu birkaç bölüm sonra düzelecek emin olun. Şöyle de düşünebiliriz bir filmin kısa kısa tanıtım fragmanları 😜 karakterlerimizin adlarına daha tam karar veremedim fakat bir sonraki bölümde mükemm
el isimlere sahip olurlar;) sağlıkla kalın...
Merhabalar! Bu benim yazdığım ilk kitap. Daha önce yazdığım ama sonradan içime sinmediği için kaldırdığım ve tekrar yayınladığım kitabım.:) İlk bölümlerde kafanız biraz karışabilir ama emin olun mükemmel bir kurgu sizleri bekliyor. Elinizden geldiğince vote ve yorumlarınızı bekliyorum sevgilerle, iyi okumalar:))
AREL ATEŞ
Kafamı sanki dahada saklayabilecekmşim gibi kollarımın arasına alarak yere çömeldim. Yanaklarımdan süzülen yaşları artık umursamıyordum bile. Birbirlerini bu kadar kırmalarının sebebi neydi? Değer miydi ya. Artık daha fazla dayanamıyorum, onlar birbirlerini yerken beni ne hale soktuklarının farkında bile değillerdi. Artık sabrımın, son raddesine gelmiştim; bitişe gelmiştim sanırım.
Daha fazla dayanamayarak bağırarak konuşmaya başladım yoksa beni duyableceklerinden emin değilim.
-"yeteerrr! Bıktım artık her gün böylesiniz! Durun artık anlıyor musunuz durun beni de kendinizide ne hale soktuğunuzun farkında bile değilsiniz."
Histerikçe bir gülüş çıktı dudaklarımdan. Sözlerime devam ettim.
"Sözde biriniz psikolog ; birinizde eğitimli, bilinçli birer öğretmen hâlbuki bu başarınıza rağmen düzgün bir anne ve baba olmayı başaramadınız. Neden her gün birbirinizi yiyorsunuz yada ben neden her gün sizin yüzünden yatağımda gözyaşlarımla uyumak zorunda kalıyorum neden ya neden! neden!? "
Dışardan bakıldığı zaman şımarık bir çocukmuşum gibi değil mi? İşte o hiçte öyle değil...
"Sen bizimle nasıl böyle konuşabiliyorsun? Anlaşılan sana iyi terbiye vermemişiz!"
"Vay be! ilk defa birbiriniz adına ortak konuştun ve hayır beni siz değil ben kendim büyüttüm, yetiştirdim size bakınca yapmamam gereken şeyleri görüp ona göre hareket ettim, anne baba olmak ne demek bilmem ama bu olmadığına eminim."
Bu sefer dışı güzel ama içi ondan bağımsız olan annem lafa girdi.
"Sen ne biçim konuşuyorsun kızım öyle?"
Damarlarımda akan kanın bile onlarla zerre ilgisi olmadığı geldi aklıma, çocukluğumda bende zevkle bıraktıkları o travmalar ve bu yüzden korkudan uyuyamadığım geceler geldi...
Kafamı sağ omzuma eğdim hafifçe
"Kızım? Hangi sıfatla acaba kızın olabildiğimi söyler misin lütfen?" Dedim sorarcasına tek kaşım havada dudağım alayla kıvrılırken.
Gözlerindeki tedirginlik benim için bilmem gereken herşeyi ele veriyordu zaten daha fazlasına gerek yoktu. Sahi bu zamana kadar neyi beklemiştim ki ben.
Bakışlarımı üstlerinde gezdirdim. Karşımdaki bu iki insan hayatımı hem mahvedip yıllar boyunca özenle benden kendi gerçeklerimi saklayan kişilerdi. Ve onlarda bakışlarımdan birşeyleri belkide çok daha fazlasını öğrendipimi anlamışlardı. İkisininde dumura uğramış yüzlerine bakıp alayla sırıttım.
"Ne o? Pek bir şaşırdınız bakıyorum sebebi ne acabaaaa? "
"Sen... Na.. nasıl ?" Normal zamanlarda kameraya almak isteyeceğim şu anları böyle ciddi bir ortam yüzünden yapmayacak olmam sinrimi bozdu.
"Ne sanıyordunuz, Sonsuza kadar saklanılabilecek bir sırrın varolduğunu falan mı?". Dilimi damağıma vurarak ses çıkardım". Ah, çok pardon daha doğru anlaşılsın diye baştan söyleyeyim DİYORUM Kİ YEDİĞINİZ BOKLARI SONZUZA KADAR SAKLAYABİLECEĞİNIZİ DÜŞÜNMEK sizin en büyük aptallığınız sanırım. Ups.. galiba çok ağrınıza gitti yüzünüze bakılırsa."
"Kızım ne saçmaladığının farkında mısın sen? Tamam bilmediğim şeyler var Arel ama söyleyemezdik" diyen Adamın gözü yandanda beni kontrol ediyordu.
Sağ elimi kaldırıp durdurdum ikisinüde. Yeterdi bu kadar lafa luga.. yani şimdilik.
"Yeterli.. palavralarınızı dinleyecek kadar aptal mıyım ben sence? Size gelmeden evvel her boku araştırmadığımı mı düşündğn gerçekten. Belkide çok daha fazla sey öğrendim ama.. yazık ki sizler bunu bir süre daha öğrenemeyeceksiniz"
derken elim arka cebime sıkıştırdığm iğnelere gitti. Anlık birbirlerine bakmalarıda elime istediğim fırsatı geçirdi. Boyunlarına ani bir hareketle sapladım. Sonuçta babam! Psikologtu sakinleştiriciside vardır yani...🥴 İhtiyacım olan şeyleri önceden gideceğim yere gizliden gizliden yollamıştım. O yüzden şimdi sadece üstümü değiştirip yanıma olası bir tehlikeye karşı birkaç şey alıp çıktım. dışarı gitmeden son birkez dönüp ardımdaki eve bakıp yola koyuldum...
Merhabalar! Şu an için sadece karakterlerden kesitler veriyorum ama bu birkaç bölüm sonra düzelecek emin olun. Şöyle de düşünebiliriz bir filmin kısa kısa tanıtım fragmanları 😜 karakterlerimizin adlarına daha tam karar veremedim fakat bir sonraki bölümde mükemm
el isimlere sahip olurlar;) sağlıkla kalın...