16. Bölüm: Yeniden
Şehrin gürültüsünden ve kalabalığından uzaktaki o huzurlu villanın geniş salonu, dışarıdaki akşam rüzgarının sesiyle doluydu. Şömineden yükselen hafif çıtırtı, evin içine sıcak bir atmosfer katarken, Zeynep pencere kenarındaki koltuğa oturmuş, elindeki kitabın sayfalarını dalgınca çeviriyordu. Minik mucizelerinin haberi dünyalarını tamamen değiştirmişti; artık her anları, birbirlerine duydukları bu taze ve derin bağla doluydu.
Adım seslerini duyduğunda başını kaldırdı. Emre, üzerinden çıkardığı ceketi koltuğun üzerine bırakmış, doğrudan Zeynep'e doğru yürüyordu. Gözlerindeki o yoğun ve kararlı bakış, odadaki havanın bir anda değişmesine yetmişti.
Yakınlaşma
Emre, Zeynep'in önünde durdu ve uzanıp elindeki kitabı nazikçe kapattı, ardından sehpaya bıraktı.
Emre: (Alçak ve yumuşak bir ses tonuyla) "Bütün gün aklım sendeydi. Kitaplara değil, bana bakmanı istiyorum."
Zeynep: (Yüzünde hafif bir tebessümle başını kaldırdı) "Zaten hep aklım da kalbim de sende, Emre..."
Emre, tek bir hamleyle Zeynep'i bileğinden nazikçe kavrayıp kendine çekti. Zeynep, hafif bir şaşkınlıkla ayağa kalktığı anda Emre'nin kolları arasına düştü. Aralarındaki mesafe tamamen yok olmuştu.
Emre, ellerini Zeynep'in beline doladı ve hiç bekletmeden dudaklarını onun dudaklarıyla buluşturdu. Bu öpücük, günün tüm yorgunluğunu silip süpüren, kelimelerin bittiği yerde başlayan derin bir tutkunun ifadesiydi. Öpüşme devam ederken, zaman adeta onlar için durmuştu; Zeynep parmak uçlarını Emre'nin ensesine dolayarak bu sıcaklığa teslim oldu.
Yatak Odasına Doğru
Nefes nefese ayrıldıklarında, Emre'nin gözleri parlıyordu. Eğilip Zeynep'i bir bebek gibi kucağında taşıdı. Zeynep, kollarını Emre'nin boynuna dolayarak neşeyle güldü.
Zeynep: "Emre, ne yapıyorsun? İndirsene beni!"
Emre: (Gülerek, kararlı adımlarla merdivenleri tırmanırken) "Asla. Bugün de, bundan sonra da seni dünyadaki tüm yüklerden koruyacağım ben."
Merdivenleri hızla çıkıp yatak odasına gittiler. Yumuşak ışıkların aydınlettiği geniş yatağa vardıklarında, Emre Zeynep'i büyük bir özenle ve aşkla yatağa yatırdı. Üzerine doğru eğildiğinde, dışarıdaki gece ne kadar karanlık olursa olsun, onların dünyası rengarenk ve huzur doluydu.
Yanyana uzandıkları o an, hayatın onlara sunduğu en tatlı ödülün ta kendisiydi.