Bölüm 10: Şirketin Kalbinde Hesaplaşma
Güneş doğarken İstanbul boğazının soğuk esintisi yalıya vuruyordu, ancak içerideki hava tamamen kararlı bir ateistle ısınıyordu. Emre ve Zeynep, sabah erken saatlerde holding binasına giriş yaptıklarında tüm gözler onların üzerindeydi. Günlerdir şirkette görünmeyen Zeynep’in bu dik ve kendinden emin duruşu, yönetim katında şimdiden bir huzursuzluk dalgası yaratmıştı.
İlk hamle kusursuz planlanmıştı. Emre, doğrudan yönetim kurulu toplantı odasına yöneldi; arkasından gelen Zeynep ise elindeki gizli evraklarla dolu siyah deri çantayı sıkıca kavrıyordu. Toplantı masasının başında oturan ve listedeki isimlerin elebaşı olan holdingin murahhas azası, onları gördüğünde yüzündeki sahte gülümsemeyi bir anlığına kaybetti.
"Emre oğlum, hayırdır? Bu saatte olağanüstü bir durum mu var?" diye sordu adam, sesindeki tedirginliği gizlemeye çalışarak.
Emre, masanın üzerine ellerini koyup öne doğru eğildi. Gözlerinde buz gibi bir ifade vardı. "Olağanüstü olan hiçbir şey yok," dedi tok ve net bir sesle. "Sadece yıllar önce kapatılmaya çalışılan bir dosyanın hakiki sahipleri hesap sormaya geldi."
Zeynep çantasından çıkardığı o sararmış itirafnameyi ve belgeleri masanın tam ortasına, adamın önüne bıraktı. "Artık saklanacak hiçbir yeriniz yok," dedi Zeynep, sesi tüm salonda yankılanırken. "Babamın o gece elinden almaya çalıştığınız her şeyin hesabını bugün teker teker vereceksiniz."
Maskeler birer birer düşerken, yılların intikamı ve adaleti için atılan o ilk büyük imza, holdingin kaderini tamamen değiştirmek üzereydi.