Bir Yaz Boyunca | TUZLU RÜZGAR

"Ne olursa olsun her yaz burada buluşacağız." On bir yaşımızda Lacivert Koy'da ettiğimiz bu yemin, yıllar geçtikçe sessizce boynumuza dolanan görünmez bir ipe dönüşmüştü. Mavi Koy; çam ağaçlarının tuzlu rüzgâra karıştığı, gece yürüyüşlerinin ve ilk aşkların yaşandığı kusursuz bir sığınaktı. Dışarıdan bakıldığında kopmaz bağlarla birbirine sıkıca tutunan sıradan bir arkadaş grubuyduk ama aslında yıllar önce o karanlık gecede sulara gömdüğümüz bir sırrın, kaybolan 'Deniz'in yorgun bekçileriydik. Yirmi yaşına bastığımız bu yaz, büyümenin ve en güvendiğimiz şeylerin bile bir gün değişebileceği gerçeğiyle çarpışacak; sadece bizi fırtınaya sürükleyen beklenmedik aşklarla ve içimizde büyüyen ince çatlaklarla değil, yıllardır köşe bucak kaçtığımız o büyük geçmişimizle de yüzleşmek zorunda kalacaktık. İnsanlar değişir, yazlar biterdi. Peki ya kusursuz sandığımız dostluklar ve aşka dair inançlarımız, gerçeğin tuzlu rüzgârına ne kadar dayanabilirdi?