İçeriğe geç

BİR YAĞMUR SEVDASI

Bölüm 2 · 2 dk okuma

BİR YAĞMUR SEVDASI

Bölüm 2

Hayatımı Değiştiren Ruhsuzlar

Bu bölümü [Solas - Piano Version] şarkısı ile dinlemenizi tavsiye ederim tabii müzik sevmiyorsanız yağmur sesi ile de dinleye bilirsiniz size kalmış ama sessiz bir şekilde dinlemeyin maalesef kitabın ruhu o kadar sakin değil

KEYİFLİ OKUMALAR ~

[sadece Nur]

----------------------------------------------------------------------------------------------------

Kendimi ilk defa sanki olmam gereken yerdeymişim gibi hissediyordum bu zamana dek ne istenmiş nede görülmüştüm şimdi değişen tek şey o gereksiz insanlar yoktu aksine kimse yoktu, ben tam bunları düşünürken bir kızın çığlığı, birden o beş kişiden bir çığlık atmıştı ve hemen bir erkek te yanına koşup önüne çökmüştü "iyimisin ikiz" dedi ve anladım ki buraya düşenlerin bile kimsesi var ilk defa üzülmedim ne bekliyordum ki ama genede elimde olmadan gülümserken bile gözümden gelen yaş herşeyi açıklıyordu .Yapamazdım ben üzülünce gülümsemek bile işe yaramıyordu.

Sonra önüne doğru diyerleride gitti anladım ki hepsi birbirini bir yerden tanıyorlar bu yüzden her zaman yaptığım şey olan o hareketi yaptım ve kaçtım belki de hiçbir zaman bu yüzden kimsem olmayacaktı ailem işi ile takıntılı oldukları için sadece yemeklerde karşılaşıyor o zamanlarda da ya telefonla konuşuyor ya da birbirleri ile iş konuşuyorlardı bazen yemeğe bile gelmiyorlardı ailem o yüzden yoktu benim gözümde bitmişlerdi.

Tam arkama bile bakmadan gideceğim sırada bir ses duyuldu "hey iyi misin" içimden ne kadar hayır berbatım demek gelse de klasik yalanımı söyledim "evet " adımlarım hızlandığı sırada "ama her yerin kan içinde emin misin " o an fark ettim de haklıydı yüzümü bilemem ama kıyafetlerim kırmızıya bürünmüştü ve bu çok hoşuma gitmişti çünkü ilk defa iyi olduğumu söylememe rağmen kötü olduğum belli oluyordu sonunda fark edilmiştim ama ne kadar süreliğine.

Sonra arkamı döndüğümde 3 erkek 2 kızın bana baktığını gördüm ve o hayatımı değiştiren soru " bizimle gelmek ister misin" inanamıyordum isteniyordum ve ağızımdan çıkan istemsiz cümle "n-nasıl yani s-sizinlemi ben m- mi " konuşmayı unutmak diye bir eylem olsaydı şu an tam olarak onu yaşıyor olurdum hem de kör kütük ...

----------------------------------------------------------------------------------------------------

Bu bölüm su gibi aktı resmen diyecek pek bir şeyim yok şunu demek isterim ki sanırım Sayenin hayatının hayata dahil olmanın bir parçası olan bu bölüm biliyorum ki sizi çok sıktım ama unutmayın bu size sözüm olsun diyer bölümlerde güleceksiniz benden bu kadar haydi eyvallah

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.