"Gelmişer gelmişler!"Fatma tarlada koşturup duruyordu.Ayşe Teyze bağırıp duruyordu."Hele Fatma dur kızım azcık."Hatice onları takmayarak toprağı kazmaya devam ediyordu.Hatice o günden sonra hastalığı kesinleşti ve bir daha hastaneye gitmemişti.Sadece sabah koyunları otlatıp öğlenden akşama kadar güneşin altında tarlada çalışıyordu."Hatice abla Ahmet abiler gelmiş!"Fatma Hatice'nin biraz şalvarını çekiştirdi.Hatice diz çöktü."Hadi ikimize gazoz al gel."Hatice göz kıptı.Fatma hemen koşarak bakkala gitti.Hatice hala doğrulamamıştı.Ahmet'in geldiğini duyunca sevinsemi üzülsemi bilemedi.
"Tamam aşkım.Of tamam zaten fazla kalmıcaz.Bir dahakine senide getiririm anlaşıldı.Tamam aşkım ya!"Anane kapıyı açtı.Ahmet'in odasına baktı."Haticeyi eve çağırsana yavrum."Ahmet sus işareti yaptı."Valla başka Hatice hayatım.Bizim Hatice abla ya!Ben onla görüşür müyüm sence?"Anane kafasını iki yana salladı."Ya tamam aşkım özür dilerim."Anane kapıyı kapatır.
Hatice molasında Fatma ile gazoz içiyolardı.Toprağın üstüne oturmuş yudumluyolardı."Hatçe abla sen hiç aşık oldun mu?"Hatice Fatma'nın kolunu cimdirdi."Ne yapcan kız."Fatma kıkırdadı."Ya anlat işte Hatice abla.Belki bende sana anlatırım."Hatice kıkırdadı."Bak hele bizim küçük kız aşık olmış he?"Fatma gene kıkırdadı."Ya anlat işte Hatice abla."Hatice bir durdu."Evet aşık oldum tabi ama o istemedi."Fatma şaşırır."Gül gibi kızsın nasıl istemedi?"Hatice sırıttı ve Fatma'nın yanağını çekti."Çünkü elbet bir gün solucağımı bildiği içindir ya da onun için güzel bir gül değilimdir?"Fatma düşündü."Ama güllerin dikeni vardır."Hatice gülümsedi."Eğer beni gerçekten istseydi veya sevseydi kusurlarıma yada can acıtıcak şeylere rağmen benimle olurdu."Fatma başını salladı."Demek seni hiç sevmedi he!"Hatice başını salladı.Fatma biraz üzülür."Üzülme kız.Ben bile üzülmüyorum yani."Bir anda başlarında insan gölgesi belirdi."Hatice ananem seni eve çağırıyor."Fatma Ahmet'i görünce sevindi hemen kalktı ve ona sarıldı.Ahmette hemen Fatmayı kucağına alıp sevmeye başladı."Ayşe yenge Fatma bizim eve gelse olur mu?"Ayşe teyze başını salladı."Gitsin Ahmetim.Bende biraz rahatlarım.Hatice ayağa kalktı.Ahmeti analiz etmeye çalışıyordu.Ahmet tam bir şehir çocuğu olmuştu.
Ahmet Fatma'yı kucağında tutup önden gidiyordu.Hatice arkalarından yetişmeye çalışıyordu.Ahmet'in telefonu çalmaya başladı."Bakalım beni kim arıyor Fatma?"Fatma heycanla arayanın kim olduğunu öğrenmeye çalışıyordu."Efendim aşkım?Aynen aldım Hatice ablamı ve Fatmayı."Hatice o sevgi sözcüğünü duyduğunda durmuştu."Aynen Hatice abla ya boş muhabbet."Abla kelimesini duyunca gözleri daha genişledi Hatice'nin.Ne yani sevgilisine abla diye mi tanıtmıştı.Fatma Haticeye seslensede.Hatice boşluğa bakıyordu.Rüzgarda uçuşan at kuyruğu ve kahkülü uzaklara dalmış bir göz.Haraket etmeyen ayakları.Ahmet telefonu kapatıp Hatice'ye döndü."Ne boş boş duruyorsun?Yürü işte."Ahmet önüne dönüp Fatma ile şakalaşmaya devam etti.Hatice'de kendisine gelip yürümeye devam etti.
Hatice Ahmetlerin evine geldiği gibi salonda oturmuş.Anane ve Ahmet'in anne babası ile konuşuyordu.Ahmet Fatma'yı odasına almış oyun oynuyordu."Tarladan baya kazanıyorum yani kendime yetecek kadar."Anane sürekli Hatice'ye gülümsüyordu."Onu bunu boşverde sağlığın iyi mi?"Hatice kıkırdadı."Tabi tabi çok iyi."
"Hastalığın ilerlemeye başlamış genç kız."Hatice ayaklarını sallandırıyordu."Peki bunun belirtileri ne?"Doktor burun kemiğini sıktı."Unutkanlık,mide bulantısı,cümle kurmakta zorlanma,baş dönmesi ve bayılmalar."Hatice her duyduğunda şaşırıyordu."Hm peki yaşama sürem ne kadar?Doktor sinirli şekilde baktı."Sence hangi doktor hastasının ölmesini ister?Senin için o parayı bulacağım diyorum.Niye ısrarla istemiyorum diyorsun genç hanım?"Hatice iç çekti."Hangi köylüden bulucaksın o parayı?"
(geçiş)
Anne kıkırdadı."Aman hep iyi olsun."Hatice'nin telefonu çalar."Şey ben karidorda konuşup geleyim."Hatice karidora çıktı ve arayan Ayçaydı."Efendim bacım?"Ayça heycandan bağırıyordu."Kızım bütün şiirler okunmuş.!Kurban bayramına yakın bir gün açıklanacakmış kazananlar!"Hatice eliyle agzını kapattı."Abov!Valla mı?"Ayça kıkırdadı."Tabi kızım.Umarım birinci olursun!"Hatice kıkırdadı."Tamam şimdi kapat hele Ahmetlerdeyim."Hatice hemen içeriye geçti ve oturdu."Eee daha daha nasılsınız?"
"Yazı mı tura mı seç Aslan!"Aslan arkadaşlarına baktı."Tamam tura istiyom.Atatürk ya daha uğurludur."Çocuk parayı havaya attı.Para döndü ve tura çıktı."Ben kabul etmiyom.Sen taktiği öğrenmişsin."Bir genç adam aralarına girdi."Bunun taktiği yok ki?"Aslan ve diğer çocuk havaya baktılar."İyi de siz kimsiniz?"Genç Aslan'ın kafasını okşadı."Ekin ben burda yeniyim.Sizinle oynayabilir miyim çocuk adam?"Aslan hala anlamaya çalışıyordur."Ula Ekin ismi ne?Benim ablamın ismi daha güzel.O da senin yaşlarında."Ekin kıkırdadı."Ben çünkü buralı değilim.Hem ablan benim yaşındaysa tanıştırsana?"Aslan çatık kaşları ile baktı."Öyle kolay tanıştırmam erkeklerle abla mı!"Ekin kıkırdadı."Hmm o zaman.O zaman alın teri ile alırım.Gel senle futbol maçı yapalım.Eğer senin grup 3 sayı atarsa ablanla tanışmam ama benim grup 3 sayı atarsa akşam sizin evdeyim."Ekin Aslan'a göz kırptı.
Aslan eliyle sevdiği arkadaşını çağırdı."Hüseyin gel."Ekin bilmediği bir çocuk çağırdı."Seni seçtim gel küçük ceylan.""Gel Mehmet.""Gel süpermen.""Ali sende gel.""Gel bakalım sende.Tamam takımlar kuruldu.Aslan bir tlyi elinde tuttu."Ben tura diyo-"Ekin hemen sözünü kesti."Tura diyorum."Aslan'a karşı sırıttı Ekin."Ama ben-""Ben misafirim."Aslan bir iç çekti ve parayı attı ve yazı geldi.Aslan ve arkadaşları kahkaha attı.Ve maç başladı.
Ekin bir gol ötü attı derken ikinciyi de attı.Aslan ve arkadaşları toplandı."Bakın hele ablamı kimseye yedirtmeyeceğiz tamam mı?"Ve ses yükseldi."Tamam!"Aslan'ın grup bir golü attı derken ikinci golü de attı.Ekin şaşırmıştı.
Şimdi ise penaltı olucaktı.Ekin top için yerini belledi Aslan da kaleye geçti.Ekin topu attı ve top direğe doğru gidiyordu.Aslan topun gelmiceğini anladı ve arkadaşlarıyla sevinmeye başladı ama top kaleye girmişti.Aslan ve arkadaşları sevinmeye bırakıp kaleye bakmışlardı."Nasıl olur ya?"Ekin Aslan'ın kafasını okşar."Bu akşam sizdeyim ha?"Ekinn göz kırpar."Biraz daha oyna arkadaşlarınla sonra gideriz.Ben burda oturuyorum."Bir kayanın üstüne oturdu.Aslan sinirli şekilde Ekin'e bakıyordu.Mehmet Aslan'ın omzuna sıvazladı."Üzülme ya.Ablan buna bakar mı?O Ahmet abiye aşık."
"He geldim sonunda eve bacım.Valla konuştuk bir şeyler."Hatice elinde bezle evin tozunu alıyordu bir anda durdu."Bacım Ahmet sevgili yapmış."Hatice tezgahı silerken kapı çaldı.Ayça ile konuşurken kapıyı açtı.Aslan olduğunu bildiği için arkasına döndü."Ay Ahmet benden Allah'a yakın benden uzak olsun."Aslan bunu duyunca gözleri büyüdü.Ekin geldiği gibi masaya oturmuştu.Yerdeki kanepelerde kirlenmek istemiyordu.Hatice salona geri döndüğünde Ekin'i görünce çığlık attı."Bacım ben seni sonra arıcam."Diyip telefonu kapattı.Aslan'a baktı."İddaayı kazandı abla."Hatice Ekin'e geri döndü.Ekin sandalyeden kalktı Hatice'ye yaklaştı."Selam bacı."Hatice olup biteni anlamaya çalıştı.Ekin kahkaha attı."Şaka yapıyorum canım."Hatice kaşları çatık baktı."Karşında mal mı sanıyon he!"Ekin hayır anlamında başını salladı.Hatice acıtmayacak şekilde vurmaya başladı."Ulan sen ne biçim insansın!"Ekin acıyormuş gibi yattı.Aslan bunu değerlendirerek kapıyı açtı ve Hatice Ekin'i dışarı attı.Ekin kapı ile gözgöze geldi."Ama bu haksızlık!"Hatice kapıyı kapattığı gibi Aslan'a baktı."Sen varya!"Aslan hemen başını korumuştu."Valla abla ya bilerek olmadı."
"Aşkım ilk sen kapat.Hayır aşkım sen ya."Anane birden Ahmet'in odasına daldı."Ahmet bu kurabiyeleri Hatice'ye götür."Ahmet gene burun kemiğini sıktı."Aşkım ninem Hatice abladan bahsediyor!Onlara bırakıp gelcem hemen."Ahmet telefonu kapattı."Nine ya bi kerede sessiz olsan ya!"Ahmet ayağa kalktı ve ananenin elindeki poşeti aldı.Anane arkasından bakakaldı."Bu sevgilin midir ne fazla olmaya başladı ha!"Ahmet onu duymamış dışarı çıktı bile.
"Of açıcak mısınız kapıyı?"Ekin kapının yanına oturmuş açılmasını bekliyordu.İçerden ses yükseldi."Gitsene evimden!"Ekin kıkırdadı."Ama iddayı ben kazandım haksızlık!"Hatice kapıdan onu sesini duymaya çalışıyordu."Aslan ben senin iddana!"Ekin otururken gene kapıyı tıklattı."Hadi lütfen ya!Bir şey dicem de bir oğlan bana sinirlenerek bakıyor.Normal mi köyde falan?"Hatice bunu duyunca içerden hemen kapıyı açtı.Karşılaştığı görüntü Ahmet onu ayağa kaldırmış yakalarından tutmuş vuracak haldeydi.Hatice bunu görünce şaşırdı hemen ekini kolundan tutup eve soktu."Napıyorsun Ahmet?"Ahmet sinirle Ekin'e baktı."Bu lavukk kim Hatçe?"Hatçe sırıttı."Ben sordum mu o kız kim diye?"Ahmet tam bir şey diyeceği sırada Hatice lafı ağzına tıkadı.Sinirli gözlerle Hatiice'ye poşeti verdi."Ninem kurabiye yapmış.Yersin bu lavukla."Tam arkasına döndüki Hatice cevabı yetiştirdi."Kız arkadaşına bari bırakmış mı!Ayıp olur ona."Ahmet Hatice'ye geri baktı."Sen eskiden böyle değildin.Noldu sana?"Hatice Ahmet'in yanına gitti."Sana ne demiştim en son?Artık seni sevmiyeceğimi söylemedim mi?"Ahnet üstüne yürüdü.Ekin hemen ona yetişip durdurdu."Birileri sanki fazla yukarda geziniyor ha?"Ahmet çatık gözlerle baktıktan sonra evin yolunu tuttu.Hatice de Ekin'İn kolundan tutup eve sürekledi."Sonunda iddadan yararlanıyorum."Aslan ablasının sinirli olduğunu gördüğü için hemen odasına kaçtı.Hatice kapıyı kapatıp Ekin'in bileğini bıraktı."Kimsin sen?"Ekin kıkırdadı."Beni ne sanıyorsun?Dizilerdeki kötü adam falan mı?Sadece iddayı kazandım."Hatice burun kemiğini sıktı."Küçük bir çocuktan iddayı kazanmışsın farkındaysan?"Ekin sırıttı."E nolmuş yani?Hem ben gelmeseydim o çocuk sana ne yapacaktı kim bilir?"Hatice iç çekti."Sen olmasaydın hiç birşey olmucaktı."Ekin elleri ile ona yürüyen Hatice'yi durdurdu."Tamam tamam ya!"Hatice kapıyı açtı.Ekin kafasını okşadı."Kapatsana canım.Çocuk üşücek!"Hatice iç çekti birden bağırdı."Salak çık diye açtım kapıyı!"Ekin Hatice'den biraz korktu ve hemen dışarı çıktı.Hatice arkasından kapıyı kapattı."Bu erkekler ne değişik ya?"
"Aşkım artık hadi uyuyalım.Tamam Hatice abla ile görüşmem bir daha.İyi geceler öptüm!"Ahmet telefonu kapattığı gibi yatağa yayıldı."Bu kız beni delirtiyor!""Gerçekten delirtiyor mu?"Ahmet arkadan gelen sesle çığlık attı.Bu Haticeydi ama Hatice sanki Ahmet'in şehirinde yaşayan kızlara dönüşmüştü.Hatice'nin elinde bıçak belirdi."Kızı öldürelim bitsin!"Ahmet yastığı almış kendini koruamaya çalışıyordu."Hatçe napıyorsun!"Ahmet başını yastıktan kaldırdıktan sonra Hatice gelinlik giymişti.Hatice Ahmet'e yüzük uzattı."Hadi artık evlenelim Ahmet!Ben sana çok aşığım."Ahmet bir çığlıkla odadan çıktı ve salona koştu.Memur ve tüm aile üyesi burdaydı.Memur boğazını temizledi."Siz Hatice Ahmet ile evlenmeyi kabul ediyor musunuz?"Hatice bir çiçekle iç çekti."Tabiki evet!"Memur bu sefer Ahmet'e döndü."Peki siz Ahmet Hatice ile evlenmeyi kabul ediyor musunuz?"Ahmet arkasına dönüp Hatice'ye baktı.Hatice'nin elindeki çicek bıçağa dönüşüyordu."Evet diyeceksin değil mi Ahmet?"Ahmet'in gözleri büyüdü."Ahmet o Hatice kim!"Ve Ahmet çığlık atarak uyanır."Yoksa o Hatice ile beni aldatıyor musun?"Ahmet telefona baktı."Bir dakika sen telefonu kapatmadın mı?"Kız daha sinirlenerek konuştu."Tam kapatıyordum senin horlamanı duydum.Biraz dinleyim dedim ama sen Haticeden bahsetmeye başladın.Sen beni sevmiyorsun!"Ahmet kıkırdadı."Kıyamam bebeğime.Kıskanmış mı beni?"Baba bir anda içeriye daldı.Ahmet panikle yataktan aşağıya düştü."Aşkım ben seni sonra arıcam seni."Sırtüstü yerden babasına bakıyordu.Babası öyle uzun uzun baktı."Uyu."Diyip kapıyı kapattı.Ahmet iç çekerek ayağa kalktı."Ne yani diyeceğin bu muydu?""Evet buydu."Arkasına döndüğünde kapının arasından ona bakan babasına baktı.Ahmet'in aniden sesi değişti."İyiki yormadın kendini baba ya.Neyse iyi geceler."Baba başını salladı odadan çıktı.
Ramazan bayramın ilk günü
Hatice koyunları çıkartmış otlatıyordu.Ramazan bayramı olduğu için tarlada çalışmıyordu.Emmi tabiki yanından ayrılmıyordu."Len Emmi git ot falan ye."Sağ omzunun üstünde bir baş hissetti."Emmi gerçekten tatlıymış."Hatice hemen çığlık atıp oturduğu kayalıktan kalktı.Kalkarkende düştü."Ay iyi misin?"Ekin ona el uzattı.Hatice kendisi kalktı."Gene mi sen len!"Ekin kıkırdadı."Len?"Hatice iç çekti."İyi hadi git."Ekin sırıttı."Ya ben arkadaş olmaya uğraşıyorum senin yaptığın şeye bak."Hatice Ekini arkasına doğru çevirmişti."Tamam hadi git"Hatice biraz onu ittirdi."Of tamam gidiyorum."Ekin o kadar üzgün gidiyordu ki Hatice dayanamadı."İyi tamam gel."Ekin bir anda durdu bunu duyunca şaşırıp Hatice'nin yanına koşturdu.Hatice'ye hemen elini uzattı."Merhaba ben Ekin."Hatice kendini tutamadı ve kıkırdadı.Ekin Hatice'nin kıkırdağını dayanamadı ve o da kıkırdadı.
Ayşe Teyze kapıyı açtı."Ramazan Bayramınız mübarek olsun!"Aslan ve arkadaşları poşeti açtılar.Ayşe Teyze kıkırdadı.Bir tabak dolusu şeker getirdi."Alın bakalım.Ben size parada getireyim."Çocuklar şekerleri alırken Ayşe Teyze bir deste para çıkardı.Herkese aynı miktarda para verirken Aslan'a çok verdi.Ayşe Teyze sus işareti yaptı."Hadi bakem başka kişilerin kapılarına"Aslan ve arkadaşları koşturmaya başladı.
"Aynen aşkım bende geziniyorum köyde."Ahmet o aile karmaşasından kurtulmak için köyde dolaşmaya çıkmıştı.Ona gören Aslan ve arkadaşlarını görünce hemen boğazını düzeltti."Aşkım ben bir dakikalığına kapatıyorum."Çocuklar hemen çuvalı açtılar."Ramazan Bayramın müberak olsun!"Ahmet sahte bir şekilde sırıttı."Ama ben o çuvala sığmam ki."Çocukların yüzü düştü.Ahmet yalandan gülmeye devam etti.Çocukların kafalarını okşayıp yanlarından geçti.Aslan arkasından bakakaldı."Sanırım şehirde biraz fazla oksijen çarpmış buna he."
"Demek ismin Hatice."Hatice ve Ekin çimlerin üstüne yatmış.Gökyüzüne bakıyolardı."Daha kaç kere dicen adımı."Ekin kıkırdadı."Kardeşinle ismin asla uymuyor ve kardeşinde Aslan ismi vibe yok."Hatice Ekin'e baktı."Vibe ne la?"Ekin kıkırdamaya devam etti."Hem ismi de ben koydum.Aslan gibidir benim kardeşim."Ekin yalandan kafasını salladı."Aynen kesin."Hatice göz devirdi."Nirden geliyon sen?"Ekin göz kırptı."Belli oluyor mu?Tabi ki İzmir'den.""Belli.İzmirliler çok can yakarlar derler."Ekin kıkırdadı."Tabi çok can yaktım."Hatice gözünü kısarak baktı."Onların canı değil gözleri yanmıştır abazalığından."Hatice yattığı yerden kalktı ve ıslığını çaldı."Bugünlük bu kadar yeter mi?"Koyunlar toplandı."Hadi ben gidiyorum."Ekin kalkmaya çalışırken Hatice dağdan inmeye başlamıştı.Ekin hemen arkasından koşturdu."Dur Hatice beni de bekle!"
"Aşkım valla bir daha suratına kapatmam söz.Özür dilerim."Ahmet sevgilisine karşı telefonunu kapattığı için özür dileyip duruyordu.O sırada Hatice'nin koyunlarla geldiğini gördü ve arkasından koşturan Ekin'i de.Ekin'i gördüğü gibi kaşları çatıldı."Hatice beni beklesene!"Hatice Ekin'in dediğini takmıyordu ama Ahmet'i görünce durdu.Hatice hemen arkasına dönüp kendisine doğru koşturan Ekin'i gördü."Hatice çekil önümden.Düşücem!"Hatice dediğini anlamıyordu."Geriye dön Ekin!"Ahmet sevgilisinin dediğini dinlemeyip onlara bakıyordu.Ekin Hatice'nin üstüne düşer ve orası biraz yokuş olduğu için yuvarlanırlar.Ahmet hemen telefonu kapatıp onların yanına koşar.Hatice Ekin'in üstündeydi yavaşça gözünü açtı ve burun buruna Ekinle karşılaştı.Ahmet Hatice'ye elini uzatır.Hatice hemen o eli tutup ayağa kalkar.Ekin başını biraz okşar."Başım ya!"Hatice hala Ahmet'in elini tuttuğunu farketmedi.Ahmet yavaşça elini ondan çekti ve silkeledi.Ahmet onlara göz ucuyla baktı."Dikkatli olun biraz."Diyip yanlarından gitti.Hatice arkasına baka kaldı.Hatice göz devirdi ve Ekin'e baktı.Sonra sinirden Ekin'e tekme attı."Sana o kadar gelme demedim mi?"Hatice koyunlar nerde diye bakıcakken koyunlar ortada yoktu."Ah!Koyunlar yok."Ekin acı içinde kıvranırken Hatice'nin dediğini duyunca hemen ayağa kalktı."Emmi de yok!Hayır olamaz."Hatice gene koşturmaya başladı.Ekin ne olduğunu anlayamadan gene Hatice'nin arkasından koşturmaya başladı.
"Mert Ahmet nerde ya?"Mert ve Gülsüm gl kenarına gelmiş ayaklarını suya sokmuşlardı."Bilmem.Uğrarım size demişti."Gülsüm iç çekti."Birileri beni mi özlemiş?"Gülsüm yanında oturan Ahmet'i görünce hemen sarıldı.Ahmet kıkırdadı.Mertte hemen Ahmet'i ortasına alarak oturdu."Özlettin valla kendini oğlum."Üçü birden kıkırdadı.Arkadan gelen koyun sesleri ile sustular.Arkalarına döndüğünde bir koyun sürüsüyle karşılaştılar.Arkadan Hatice'nin sesi duyuldu."Sonunda buldum."Arkadan hemen Ekin geldi."Buldun mu sonunda?"Ekin soluklanıp duruyorduGülsüm Ekin'i gördüğü gibi gözleri büyüdü.Hatice Ekin'e gülümseyerek baktı."Evet sonunda."Hatice koyunlar ile ilgilenirken Gülsüm ayağa kalktı ve Ekin'in yanına gitti."Selam."Ahmet ve Mert birbirine bakıp Gülsüm'ün yanına gittiler.Ekin gülümsedi."Selam ben Ekin."Mert yüksek sesle öksürdü."Ben de Mert bu sert yürekli de Ahmet."Hatice koyunlarla ilgilenirken arkasına dönüp ona baktı.Biraz moreli düşünce koyunlarla ilgilenmeye devam etti.Gülsüm ona el uzattı."Bende Gülsüm."Ahmet ve Mert ona sert bakışlar atıyordu."Aaa sen şey değil misin?Haticeye aşık olan!"Gülsüm ve Mert kahkahayı patlattı."Ne alaka lan!Sevgilim var benim."Ekin kıkırdadı."O zaman neden bana lavuk dedin?"Gülsüm şaşırarak baktı."Harbi mi len?"Hatice koyunlarla ilgilendikten sonra onların yanına gidicekti ama aklına fikir geldi."Ekin!"Diye bağırdı Hatice koşarak Ekin'e sarıldı."Hediyeni göstericektin hani!"Şirin gözlerle ona bakan Hatice'yi gördüm."Ne hediyesi Hatice"Hatice Ekin'in ayağına tekme atar."Doğru ya!Nasıl unuturum?Sizinle tanıştığıma memnun oldum görüşürüz."Onlar sarılıp giderken koyunlar arkalarından geliyordu."Sakın kollarını benden ayırma."Ekin Hatice'nin dediğine kafasını salladı.Ahmet gözleri kısık onlara bakıyordu.Gülsüm derenin kenara oturdu."Bu çocuk Hatice'ye nasıl bakmış?"Mert kıkırdadı."Çıktığını nerden çıkardın?"Gülsüm daha da sinirlendi."Baksana hallerine."Ahmet göz devirdi."Hatice öyle bir insanla çıkmaz rahat ol."
Hatice sürekli arkasına bakıp gidiyordu.Sonra onlardan uzaklaştığını görünce Hatice hemen Ekin'i itti ve üstüne temizledim."İyi ayak uydurdum sana değil mi?"Ekin kıkırdadı.Hatice gözlerini kısıp ona baktı.Ekin'in kıkırdaması öksüreye dönüştü."Valla iyi sıyrıldık ya."Hatice koyunları almış önden gidiyordu.Ekin gene olayı anlayınca bu sefer yürümüştü.
Aslan ve arkadaşları günün sonunda bir yere oturmuşlardı.Ne kadar şeker aldıklarını bakıyolardı.Aslan ise paralara bakıyordu."Yav Aslan bırak da paraları şekerleri say."Aslan iç çekti ve arkadaşları ile şekerleri saymaya başladı.O sırada koyunları ağıra bırakan Hatice Ekin ile eve dönüyordu."Senin evin barkın yok mu Ekin?"Ekin göz devirdi."Evde canım sıkılıyor napayım.Hem ev değil köy sıkıcı."Hatice kıkırdadı."Niye geldin ki o zaman buraya?"Ekin kendinden bahsederken hep kendine överdi.Ekin kendine çeki düzen verdi."Aslında şöyle-"Suratına gelen erimiş çikolata Ekin durdu.Hatice arkasına bakmadan yürüyordu."Eee devam etsene."Hatice arkasına döndü ve Ekin'in halini görünce hemen etrafına bakındı.O çikolatayı atan Aslan'dı.