Seelaamm! Biz geldik, yine.
Geçen bölümün son sahnesinden dolayı bi' gerildiniz ama merak etmeyin, hepimizin hayrına yazdım o sahneyi bvsbflbflnbjfkaq Her şey bundan sonra daha iyi olacak (Feza'nın çıkacağı görevleri görmezden gelirsek...)
Ay burada uçkun sezonu açılmış! Bu da resmi olarak yaz geldi demektir! Uçkunun ne olduğunu biliyorsunuz diye varsayıyorum çünkü geçen yıl öğrendim ki bilmeyenler varmış.
Neyse, uzatmadan bölüme geçelim efenim, iyi okumalar dilerim >
__________________________________________________________________________
"Ay Zehra, konuşa konuşa negatif enerji yaydık, düşürdük kızı!"
"Biz iyiliği için düşünmüştük Asena! Bu farklı, acaba şey mi diyeceğim de..."
"Yok ya, hamile değil, test sonuçları çıktı. Üşütmüş, ondan dolayı baş dönmesi." Odanın kapısının açılma sesi gelince kızlar sustu.
"Hanımlar, yeterince şişirmişsinizdir karımın başını, sizi dışarı alalım ki o da dinlenebilsin." Feza'nın sesi kulaklarıma dolunca gözlerimi açmak istedim. En son arabadaydık, kaza yapmıştık. Ona bir şey olmuş muydu merak ediyordum. Gözlerimi aralayamayınca pes ettim. Yapışmıştılar mübarek!
Kapının kapanma sesi gelince adım sesleri duydum. Yatağımın yanında durdu.
"Mahi'm, uyanmışsın." Feza'nın parmaklarını yüzümde hissedince bu sefer gözlerimi açtım. Bulanık da olsa gördüğüm yüzü rahatlamama neden oldu. Onun bir şeyi yoktu neyse ki.
"Feza..." Kısık çıkan sesime yüzümü buruşturdum.
"Söyle Feza'nın güzeli, su mu istiyorsun?" İstemsizce bir tebessüm belirirken dudaklarımda başımı salladım.
Bardağa doldurduğu suyu beni doğrultarak içirdi. Boğazım daha iyi bir duruma gelince yutkundum. "Sana bir şey oldu mu?" Tedirgin çıkan sesim kaşlarını çatmasına neden oldu.
"Neden bana bir şey olsun?"
"Feza kaza yaptık ya, arkamızdaydılar, takip ettiler bizi..." Sıralamaya devam edecekken onun yüz ifadesini görerek sustum. Ne oluyordu? "Ne oluyor?"
"En son hatırladığın şey kaza mı?" Başımı salladım.
"Tamam güzelim, sen bekle ben doktora haber verip geliyorum." Anlamasam da başımı sallayarak tekrar uzandım. Feza başımdan öpüp odadan çıkınca biraz sonra odaya Asena ve Zehra girdi.
"Mahi! Valla bu sefer düşünce hafızan tam gitti sandık! O kadar da olsa geri gelmişti sonuçta," dedi Asena panikle.
"Feza bu sefer kaldıramazdı, kalpten giderdi adam. Neyse ki bir şeyin yokmuş."
"Ne hafızası ya?" Kaşları çatıldı. Zehra gelip yanıma oturdu.
"Hafızanı kaybettin, Feza'yı unuttun ya. Tekrar mı unuttun diye korktuk biz." Ne diyordu bunlar?
"Biz en son kaza yaptık, unutmadım Feza'yı..." Zehra, Asena'ya döndü.
"Yanlış frekans gelmiş Asena..." Gözlerim tekrar kapanırken, engel olmak istesem de olamadım.
_____________________________
"Ya iki dakika çıktım odadan, iki dakika. Tekrar bayıltmışsınız kızı."
"Abi biz hatırladığını nereden bilelim. Merdivenden düştün çok korktuk falan deyince... Gitti kız..." Feza'nın sinirle bir nefes verdiğini duydum. Feriha'ya dönüştük Mahi...
"Mahi de Feriha oldu. Ayılıp bayılmalar, hiç onluk hareketler de değil ki," Zehra'yı susturan sanırım Asena olmuştu. "Gerçi bi' Emir hayranlığı vard-" Bu sefer gelen sesten Asena'nın susturduğunu kesin olarak anlamıştım. Daha fazla dayanamayarak gözlerimi açtım.
Kontrol edelim Mahi. Sen kaza sonucu Feza'yı ve bir yılını unuttun, sonra merdivenlerden düşünce hafızan geri geldi ama eksikti. Şimdiyse tamamen hatırlıyorsun!
"Hatırlıyorum valla..." Sesimi duyan Feza ve kızlar hemen başımda bitmişti.
"Mahinev, iyi misin?" Endişeyle gözlerime bakan Feza'ya başımı salladım.
"İyiyim ve hatırlıyorum."
"Ne kadarını ama? O da önemli." Zehra'ya döndüm.
"Unuttuğum bir yılı ve bugün merdivenlerden düşerek tekrar hatırladığım kadarını."
"Dün bayılmıştın ama olsun, doğru frekans," dedi baş parmağını kaldırıp Asena'ya sırıtarak. Asena ile el çaktılar.
"Yani şimdi her şeyi hatırlıyor musun?" Nihayet konuşabilen eşime döndüm bu sefer.
"Senin gibi birini unuttuğum için kendimi ve beynimi kınıyorum ama evet, hatırlıyorum." Odada aniden başlayan sevinçler ve şükürler zincirini sırıtarak izledim. Değerimiz anlaşılıyor, arada unutsak mı böyle Mahi?
Güzel bir düşünce olsa da sanırım bunu bir daha Feza'ya yaşatmak gibi bir düşüncem yok.
Sonrası fazla hızlı gelişti. Taburcu olarak eve geldim, annemler görmek istese de kızlar çok kısa görmelerine izin verdiler çünkü başım ağrırmış. Ev boşalınca ben, Feza ve bir de başımdaki bandaj olarak kaldık.
"Feza," dedim sessizce beni izleyen adama.
"Efendim Mahi'm?"
"Seni üzdüğüm için özür dilerim. Aslında ben hiç unutmadım seni, valla bak." Kendimi açıklamaya devam ederken kollarını bana sarıp başımı göğsüne yasladı. Aynen Mahi, bir yıl boyunca evli olmamıza rağmen bekar bekar takılmadık zaten...
"Kendini açıklamana gerek yok Mahinev, elinde olan bir şey değildi. Hatta benim hatamd-" Bu sefer ben susturdum onu, ama onun aksine kollarım değil, dudaklarımdı kelimelerini kesen. Kendini suçlayıp durmasındı o da.
________________
"Biz demiştik ama deneyelim diye," Peşimde dolanan Asena ve Zehra'ya göz devirdim.
"Aynen siz atsaydınız merdivenden," dedim of'layarak. Kocam neredeydi benim? Sabah hazırladığı mükemmel kahvaltıyı yaptıktan sonra karargaha gitmişti akşam döneceğini söyleyerek. "Aslında eğer işe yarayacaksa daha erken yapsaydınız keşke."
"Ben demiştim böyle der diye," dedi Zehra Asena'ya elleri belinde beni göstererek.
"Abim de bizi atsaydı merdivenden Zehra, ha?" Zehra'nın omuzları düştü.
"Doğru. Neyse sonuçta eski Mahi'yi kazandık!" Güldüm hallerine. Ne çektirmiştim ama hepsine.
Bir süre daha sohbet ettikten sonra onları gönderdim. Yarın buluşmak üzere sözleşmiştik zaten. Bu aralar sürekli raporluydum. Ama en azından ikonik hamile İngilizce öğretmeni olmadık.
Kapı çalınca koşar adımlarla gidip açtım. Elleri poşetlerle dolu Feza'yı görünce eskiden de yaptığım gibi kollarımı boynuna doladım. O da hiç yadırgamadan memnuniyetle gülerek burnumun ucunu öptü ve ayağıyla kapıyı kapattı. Havada sallanıyor olmam dışında bir sorun yoktu tabii.
"Hoşgeldin!"
"Hiç bu kadar hoş bulmamıştım." Güldüm dediğine. Poşetleri bırakıp kollarını belime sardı. Çok hafif bir insan değildim, ama o beni bir poşet taşır gibi rahat taşıyabiliyordu. Uzunca sarılıp hasret giderdikten sonra poşetlere yöneldim.
"Film gecesi için her şey var, bu bir işaret."
"Olabilir." dedi ellerini kaldırarak. Bu hali bana mutfak kapısında bizi dinlerken ki zamanı hatırlattı.
Acısıyla tatlısıyla bir yılı birbirimizden ayrı geçirmiştik ama bundan sonrası için Allah izin verdikçe ondan ayrılma düşüncem asla yoktu. Ben bu hikayeyi baştan yazıyordum!
________________________________________________________________________________
Bitti! Artık Mahi gerçekten hatırlıyor, demiştim güzel şeyler olacak diye sfbjkfsbgfaşb
Bundan sonra yaşanacak tek kaos, Feza'nın mesleğinden dolayı yaşanacaklar olur. Ama her türlü mutlu olacaklarının garantisini verebilirim size.
Arada geçmişe gitmeyi de düşünüyorum. Nasıl tanıştıklarını, neler yaşadıklarını görmedik hiç. Görmezsek de olmaz tabii.
Yarın için bölüm sözü veremeyeceğim. Çünkü proje ödevim var. Ama atmaya çalışacağım. Ve evet, hala tarihte nasıl bir proje yapılır, bulamadım ÜSTELİK BEŞ GÜNÜM VAR!
Neyse, hallederiz, yani inşallah...
Hayırlı akşamlar, Allah'a emanet olun >