Bölüm 4 – Küçük Tesadüfler
Dün geceki mesajlaşma o kadar kısaydı ki, sabah uyandığımda "Acaba gerçekten yaşandı mı?" diye düşündüm.
Telefonumu açtım.
Mesaj hâlâ oradaydı.
Demir
Selam.
Ben
Selam.
Demir
Rahatsız ettiysem kusura bakma.
Ben
Etmedin.
Demir
Tamam.
"..."
"Koskoca konuşma bu kadar."
Kendi kendime gülüp telefonu cebime koydum.
Okula her zamanki gibi erkenden geldim.
Bahçeye girer girmez Ege el salladı.
"Lara!"
"Sabah."
"Kantin?"
"Daha ilk ders başlamadı."
"Eee?"
"Tamam, hadi."
Kantin sırasında beklerken Ege bir yandan okulun futbol takımını anlatıyor, ben de yarım yamalak dinliyordum.
"Dinliyor musun beni?"
"Dinliyorum."
"Ne dedim?"
"..."
"Sen beni hiç dinlemiyorsun."
"Özür dilerim."
İkimiz de gülmeye başladık.
İlk iki ders sakince geçti.
Teneffüste Mina yanıma geldi.
"Bugün moralin iyi."
"Her zamanki gibiyim."
"Emin misin?"
"Evet."
"Demir mesaj attı diye mi?"
"Mina!"
Koridorda kahkaha atmaya başladı.
"Tamam tamam, bir şey demedim."
"Kimse duymasın."
"Merak etme."
Benim için konu kapanmıştı.
Çünkü ortada anlatılacak bir şey bile yoktu.
Öğle arasında bahçede oturuyorduk.
Nehir cipsini açıp yanımıza çöktü.
"Lara."
"Hı?"
"Sana bir soru."
"Sor."
"Demir sana yürürse ne yaparsın?"
Elimdeki suyu neredeyse üzerime dökecektim.
"Ne?"
"Soru sordum."
"Yürümez."
"Nereden biliyorsun?"
"Çünkü konuşmuyoruz bile."
"Belki konuşur."
"Hayır."
Mina sessizce bize bakıyordu.
Sonra konuyu değiştirdi.
"Nehir,sen niye durduk yere bunu sordun?"
"Canım sıkıldı."
"Başka hobi bul."
Son ders zilinden sonra herkes aceleyle çıkmaya başladı.
Ben de çantamı alıp merdivenlere yöneldim.
Tam inerken önümde biri durdu.
Başımı kaldırdım.
Demir.
İkimiz de aynı anda sağa çekildik.
Sonra aynı anda sola.
İkimiz de istemsizce güldük.
"Geç."
İlk konuşan o oldu.
"Sağ ol."
Yanından geçip inmeye devam ettim.
Hepsi bu kadardı.
Ama nedense o kısacık an bile garip hissettirmişti.
Akşam...
Odamda ödev yapıyordum.
Telefonum masanın üzerinde titreşti.
Bilinmeyen bir bildirim bekliyordum sanki.
Ekranı açtım.
Demir
Bugün merdivende komik oldu.
İstemsizce gülümsedim.
Ben: Evet. İkimiz de aynı tarafa geçtik. 😅
Bu kez cevap hemen geldi.
Demir: İlk defa normal bir şekilde konuşmuş olduk sanırım.
Mesaja birkaç saniye baktım.
Haklıydı.
Okulda ilk kez birbirimize laf atmamış, sadece normal konuşmuştuk.
Parmaklarım klavyenin üzerinde durdu.
Tam cevap yazacakken...
Telefon çaldı.
Arayan: Mina 💗
Ekrana baktım.
Bir yanda Demir'in açık sohbeti...
Diğer yanda Mina'in araması...
Derin bir nefes aldım.
Ve aramayı açtım.
— Bölüm 4 Sonu —