Hayatım bok çukuruna batmaya devam ediyordu. Her gün düzeltmek için çabalarken daha da beter hale getiriyordum. Belki de bu benim kaçınılmaz sonumdu, bilmiyordum.
Artık neyi bileceğimi de bilmiyordum ki...
Yorgunum diye bağırmak istiyordum. Bende insanım ve yoruldum diyebilmek. Bana yüklenen, omuzlarımdaki o ağır yükten kurtulabilmek.
Evet, dedektif Vanessa'da yorulabilirdi.
Odamdaki sandalyeye yığılır gibi oturdum. Vücudum bile iflas bayraklarını çekmişti artık. Odamın kapısı çalınmadan açılınca kaşlarımı çattım. Gelen kardeşimdi. Amaya'm benim.
"İyi misin?" Diyerek bana doğru hızlı adımlarla geldi ve sarıldı. Başının üstünden öptüm bir tane. Sarılışına karşılık verdim.
"İyiyim bir tanem." Dedim. Hemen geri çekildi ve omzuma yavaşça vurdu. "Kaçırıldığını neden en son ben öğreniyorum acaba?!" Dedi sinirle. "Yurt dışında yaşamam senden haber almamamı sağlamıyor. Bak buradayım işte!" Dedi kendini gösterirken. Tebessüm ettim.
"Amaya'm canım kardeşim. Bende seni özledim." Dedim imayla şakasına. "Üzülmen istediğim son şey bu yüzden söylemedim. Ayrıca şuan çok yorgunum. Eve gidelim mi? Orada konuşuruz?" Fikrimi onayladı ve koluma girerek birlikte eve yola koyulduk.
...
Anahtarı masaya koyduktan sonra koltuğa yığıldım. Eklemlerim ağrıyordu resmen!
"Ben sana şimdi bir çorba yapayım, unutursun yorgunluğu." Dedi Amaya.
"Yap bakalım." Dedim ve kendini uykunun kollarına teslim ettim..
Yazarın ağzından...
Vanessa uyuduktan sonra telefonu çaldı. Vanessa yorgunluktan zil sesini duyacak durumda değildi bile.
Amaya salona gelip telefonu aldı ve arayan kişiye baktı. Arayan kişi ablasının lise arkadaşı Ella'ydı. Telefonu açtı.
"Vanessa nasılsın? Yanına gelecektim fakat orada olmadığını söylediler canım. Evindeysen yanına geleceğim." Dedi Ella.
"Ella selam. Benim Amaya, hatırlarsın belki." Dedi Amaya.
"Amaya! Elbette hatırlıyorum seni."
"Vanessa şuan uyuyor, yaşadığı olaylar üst üste gelince fazla yorgun doğal olarak. Evdeyiz şuan. Geleceksen bekliyorum." Dedi.
"Vanessa'nın iyi olduğunu öğrenmek rahatlattı beni. Sağol. Çok yoğun bir trafik var gelmem biraz geç olabilir. Kestirmeden gelmeye çalışacağım."
"Tamamdır o zaman bekliyoruz seni." Dedi ve kapattı telefonu. Telefonu nasıl aldıysa aynı şekilde yerine geri koydu.
Sanki hiç alınmamış gibi..
...
Son cümle basit gibi durabilir ama ileri ki bölümlerde o imayı anlayınca şok olacaksınız, bu da benden size bir spoi, optuumm
Düzenleme: 30 Mart 2026 pazartesi.