İçeriğe geç

Bir Şansım Olsun

Bölüm 29 · 3 dk okuma

Bir Şansım Olsun

Bölüm 29

29. Bölüm

Arkadaşlar size yeni bölüm getirdim hadi gelin okuyun

Keyifli okumalar :)

Sabah uyandığımda yine olduğu gibi baş ağrısıyla uyandım ,evet birkaç gündür gece ağlayarak uyuduğum için sabahları başım ağrıyordu.

Saate baktığımda saatin 9 olduğunu gördüm ,bu gün abim evde olduğu için onunla güzel bir kahvaltı yapmaya kara verdim .

Yataktan kalktım, elimi yüzümü yıkadım ve mutfağa indim abim daha uyanmamıştı, hemen çay koydum ve kahvaltı hazırlamaya başladım.

Kahvaltıyı hazırladım tam o anda arkamdan abimin sesi geldi;

"Abicim be yapıyorsun "

" Kahvaltı hazırladım bize abi hadi elini yüzünü yıka da gel "dedim

" hayırdır abicim kahvaltı falan, sen yapmazdın böyle şeyler

" Ya abi! sadece seninle kahvaltı yapmak istedim, olamaz mı?" Dedim tipli bir sesle .

Abim güldü ve

"Öyle olsun bakalım prensesim ben elimi yüzümü yıkayıp geliyorum "dedi ve banyoya gitti.

Abim banyoya gidince bize çay koydum ve masaya oturdum, Abimde gelince beraber güzel bir kahvaltı yaptık, abim salona oturmaya gitti bende bulaşıkları makineye dizdim ve abimin yanına gittim. Abim bana dönüp ;

"Defne nasılsın kardeşim " diye sordu sevecen bir sesle

"iyim abicim sen nasılsın "

" Bende iyim abicim ,seni bu gün iyi gördüm, birkaç gündür neler olduğunu bilmiyorum ,iyi değilsin ve bana anlatmıyorsun ,üstüne gelmemeye çalıştım kendini iyi hissedersen neler olduğunu bana sen anlat diye" dedi ve devam etti;

" Neden birkaç gündür sürekli ağlıyorsun abim ,anlat bana " dedi

Abime döndüm ve şöyle dedim

" sana açık olmak istiyorum abi ,senden bir şey saklamak istemiyorum , ama sana anlattıklarımdan sonra bana kızma olur mu ?"dedim

" Tamam abim sen anlat söz veriyorum sana kızmayacağım" dedi abim.

Abime döndüm ve anlatmaya başladım;

" Abi ben 2 yıldır birini çok seviyordum ,dayanamadım , ona anonim bir numaradan mesaj attım ve konuşmaya başladık, aramız gayet iyiydi ama o artık beni tanımak istiyordu,ben ise kim olduğumu ona söylemedim ama o benim kim olduğumu buldu " dedim

gözlerim dolmuştu abim beni kendine çekip sarıldı ve

" devam et" dedi

Devam ettim ;

" Ben onun da benden hoşlandığını ve konuşmaya devam edeceğimizi düşünmüştüm, ama öyle olmadı " dedim derin bir nefes aldım ve devam ettim

" bana beni sevmediğini, aşkımın gelip geçici bir heves olduğunu ve bana inanmadığını, beni kendi kardeşi gibi gördüğünü söyledi abi, ben onu çok seviyordum kalbimi çok kırdı, onu görmezden gelemeye çalışıyorum onu unutmaya çalışıyorum ama bir türlü buna izin vermiyor ,sürekli kafamı karıştırıyor " dedim

,gözlerimden yaşlar süzülürken abim gözyaşlarımı sildi ve bana bakıp " kim bu abicim söyle bana ,ona kardeşimi bu kadar üzme neymiş göstereyim "dedi

" Hayır abi kim olduğunu sana söylemeyeceğim sadece senden bir şey gizlemek istemediğim için sana anlattım bunları, hem merak etme artık toparlandım ve onun için ağlamayı bıraktım ,hemen olmasada onu yavaş yavaş unutacağım "dedim

Abim " Eğer yine seni o şerefsiz yüzünden o halde görürsem böyle sakin kalmayacağım , bir dahaki sefere belasını sikerim haberin olsun abicim "

Dedi ve bana sarıldı ,bende ona sarıldım ve

" Teşekkür ederim abi yanımda olduğun için, sana bunları anlatınca rahatladım " dedim

"Her zaman yanındayım abicim, ama seni bir daha üzgün görmeyeyim, ben neşeli, şen şakrak kardeşimi özledim " dedi

Güldüm ve "merak etme başına bela olmaya devam edeceğim canım abim "dedim güldü ve

" tatlı belam, çok seviyorum seni abim " dedi ona daha sıkı sarıldım ve

" Bende seni çok seviyorum abi" dedim ve abimin huzurlu kolları arasında günlerce uyuyamamanın verdiği yorgunlukla uyuya kaldım .

Sizce Defne abisine anlatarak doğru bir şey yaptı mı?

Defne Merti unutabilir mi ?

Emrenin defneye ilgisi peki ?

Yorumlarda buluşalım

Hoşcakalın

Bölüm sonu

12 yorum