Otobüs, memleketinin girişine yaklaştığında, Arda’nın içini bir huzur kapladı. Bu yer, onun çocukluğunun geçtiği ve kendini güvende hissettiği yerdi. Kasabanın dar yolları, tanıdık dükkânlar ve sokakta oynayan çocukların sesleri, onu kısa bir süreliğine iş stresinden uzaklaştırdı.
Otobüsten indiğinde, bir süre durağın yakınında bekledi. Annesi Leyla, Sevgi ile birlikte market alışverişine gitmişti. Onları telefonla aramayı düşündü ama bunun yerine evin yolunu tuttu.
Arda, mahalleye girdiğinde eski komşularını gördü. Herkes ona gülümseyerek selam verdi. "Arda, hoş geldin oğlum!" diyen yaşlı kadınlar ve sokakta oynayan çocuklar, ona eski günleri hatırlattı.
Evin kapısına vardığında, anahtarıyla kapıyı açtı. İçeride hâlâ annesinin yemeklerinin kokusu vardı. Oturma odasına geçti ve bir süre boş koltuğa oturup etrafı izledi. Bu ev, onun için her zaman huzurun ve aile sevgisinin sembolü olmuştu.
Leyla ve Sevgi, alışverişten döndüğünde, Arda’yı kapının önünde beklerken buldular. Leyla, oğlunu görünce yüzü aydınlandı ve ona sımsıkı sarıldı
Arda! Gelmeni beklemiyorduk, ne güzel bir sürpriz bu!"
Sevgi de ağabeyine koşarak sarıldı. "Abi, seni çok özledik!" diye bağırdı. Arda, onların sıcak karşılamasıyla biraz olsun rahatladı.
Leyla, oğlunun yüzündeki yorgunluğu fark etmişti. Sofrayı hazırlarken, "Bize bir şey anlatmak ister misin, oğlum?" diye sordu. Arda bir an düşündü. İş yerinde yaşadığı sıkıntıları anlatmak istiyor ama onları üzmekten korkuyordu.
"Her şey yolunda anne. Sadece sizi görmek istedim," dedi kısaca. Ancak Leyla, oğlunun içinde bir şeylerin biriktiğini anladı ve daha fazla ısrar etmedi.
Akşam yemeğinde, Leyla ve Sevgi’nin samimi sohbetleri, Arda’nın sıkıntılarını bir an olsun unutturmuştu. Sevgi, okulda yaşadığı küçük maceraları anlatıyor, Leyla ise pazardaki indirimlerden bahsediyordu. Arda, bu huzurlu ortamda kendini yeniden bir parça güçlü hissetti.
Annesi, sofrayı toplarken bir kez daha oğluna dönüp, "Ne olursa olsun, burası senin evin. Her zaman yanındayız, Arda," dedi. Bu cümle, Arda’nın içinde bir sıcaklık oluşturdu. İşte bu yüzden buraya gelmişti; ailesinin desteğini hissetmek için.