Saat akşam altıyı gösterdiğinde, Arda aynada kendine baktı. Boya lekeleriyle dolu ellerini temizleyip hızlıca duş aldı. Üstüne rahat ama şık bir gömlek ve kot pantolon giyerek dışarı çıktı. Karnı açtı ve yol üzerinde dikkatini çeken küçük bir lokantaya girdi. Menüdeki en sade ama lezzetli seçeneklerden birini sipariş etti: köfte ve salata. Yemeğini yerken, çevresindeki insanları izliyor, bazılarının masalarındaki kahkahalarını dinliyordu. Bu anlarda, bazen yalnız olmanın verdiği huzuru, bazen de eksikliğini hissettiği sohbetleri düşünüyordu.
Yemekten sonra, lokantanın birkaç sokak ötesinde bulunan bir bara girdi. İçerisi loş ışıklarla aydınlatılmış, hafif caz müzik çalıyordu. Barın köşesindeki bir tabureye oturdu ve barmenden bir viski istedi. Viski, Arda için her zaman bir rahatlama aracı olmuştu. Kadehini yavaşça kaldırıp bir yudum aldı, viskinin boğazını ısıtan tadını hissetti.
