Arda, adımlarının eski ahşap zeminde çıkardığı gıcırtılarla ikinci kattaki çalışma odasına yöneldi. Burası, evin en sessiz köşesiydi. Tozla kaplı kitaplık, çoğunu okumadığı kitaplarla doluydu. Masa üzerinde biri siyah, biri beyaz iki defter duruyordu. Yanında her zaman olduğu gibi bir viski şişesi ve kadeh... Ahşap koltuğuna oturdu ve kendine bir kadeh doldurdu. Derin bir nefes alıp sigarasını yaktı. Duman yavaşça odanın köşelerine doğru yükselirken, hayalini kurduğu her şeyin gerçek olduğu hissine kapıldı.
Ama bu huzur uzun sürmedi. Tam viskisinden bir yudum alacakken birden uyandı.
Saat 03.39’du. Gök gürültüsü odanın sessizliğini delip geçmişti. Yine aynı rüya… Hayalini kurduğu o ev, ama bu kez daha gerçek, daha erişilebilirmiş gibi görünüyordu. Kalkıp mutfağa gitti. Çeşmeden doldurduğu suyu içerken, bir süre kendi kendine düşündü: "Önemli olan ev değil, o evde hissettiğim başarma duygusuydu." Tuvalete uğradıktan sonra tekrar yatağa döndü. İki saat sonra kalkması gerektiğini biliyordu, ama bu iki saatlik zaman dilimi ona bir ömür kadar uzun geldi.
