Bir ben alırım
Bir gün unuturum
Unuttuğum gün kururum
Ben o gün yok olurum
Çiçeklerimin solgun pembeliği
Sessizce sönen umut heykelleri
Acı veren kırık camların kesikleri
Bedenimin her yerinde belli
Korkmuyor olsam demem aşığım
Bir adım gitsem yolumda engeller yığınım
Baksam da karşıdan neye yanığım
Asın beni bir unutur bir ağlarım
Kestirsem de işe yaramaz saçlarım
Toprak anadan yardım için senden kaçarım
Hastalanmış kalbime pansuman yaparım
Sensiz düşlerin güzelliğine bağlanırım
Acıma; küçük, aciz yüreğim sadece senin
Kovalasam bir sineği kanadını kıranın
Sadece var olmayan dünyalarda bir insansın
Kimsesiz bir aşık gibi güçsüz kalbinin
Ben, dolu bir dünyadayım
Seninle dolu o dünyada
Sensiz bir rüyanın kollarındayım
Açıklama yapılmayacak kadar sinirliyim hayata
O gün geldiğinde kurur o çiçeğin
Gerçek midir bilmem nedir isteğin
Ama bil ki bir gün gerçekleşir dilekler dileyenin
O günden sonra egonla tek başınasın
