Gizlemek isterdim söylediklerimi
Olsaydı onların özgür fikirleri
Bilinmez bir rüyanın garip hisleri
Dışlarım fikri olamayan kişileri
Anlamsız kısa şeyler yazmak
Nasıl mümkün koca hayatı anlamak
Gizemli yerlerdeki insanlar
İsterler beyni zayıflatmak
İsyanımdır ki isyanların isyanı
Bir isyan parçasına bile büyük isyanı
Konuşmadan yapamazsın sanatı
Anlayamazsın içimdeki dumanı
Vardır elbet gelmenin sebebi
Bakıcaklar o gözlerle alıcaksın nefreti
Kimin himayesidir bu kırılmış kafesi
Yırtmaktır en iyisi bir deriyi
Karamsarlıktaki bir kurt sanarım
Kendim gibi herkesi ben sanırım
İnsanlara güzel gözükmeye çabalarım
Başarısız oluşum burdan belli
Sinirim geçmedi daha da alevlendi
Bakışlar daha yeni geldi
Kral gün yüzüne çıkınca herkes telaşlandı
Bilemedim kral hiç olmamıştı
Örttüm üstümü başımı ama hâlâ açığım
Belki de örtmem gereken iğrenç karakterim
Bilinmezcilik rolü oynarım gizemi severim
Karakterimi bilmez kimse çünkü bir insanım
Sansınlar beni insan dışı
Olmaya çalışmam insan gibi
İnsanların yaptıklarını
Yapmaz hiçbir tanrı
Gözlerimi kapattığımda başlarsa
İsyanım ayaklarımın altında
Boyun eğmem kimseye daha
Toprağın altındayım nasıl olsa
Bitmek bilmeyen sonsuz savaş
Uzun bir hayatta ne var ben o yaşamış
Acılar için büyük bir savaş
Anlamaz kimse son sözlerimde bir ayyaş
İsyanımdır ki isyanların isyanı
Normalite bir hayatı
Kafama ne gelirse yaparım asarım bir adamı
Normal olmayana daha karşıyım anla bu isyanı
Birileri var kaplı ağaçtan
Doğaya uyması gereken iş yerinden
Düştü sulara aktı yaşlar sonundan
Bitti isyanım kalmadı yaşayan
