Hiçbir işe yaramaz sevdiklerim
Nedir, ne değildir onlar için bir otelim
Bu sahte cennette nerde yerim
Dost dediğim insanlara bira veririm ama ben kendimde değilim
Kimsesiz sokaklarda sokak lambaları hep açık ama onlar konuşmaz
Ne hikmetse bir gece evdeyim insanlar var ama ben yine yalnız
Bir gülüşü benim için intihar mektubu kadar anlamsız
Hüzünlü şarkılarda ki insanları kıran ve yıkan atsızsınız
Mavi tonlarının içinde en göze çarpanıydım belki
Nasıl olduysa görmedi kimse benim içimdeki rengi
Herkesin umudu biterken benim hayallerimi
Belki de son olarak yaşatacağım güzel günleri
Kimseye dökemediğim duygular gibisin
O gözlerinle beni etkilerken çok güzelsin
Rüzgarların altında savrulan saçlarınla bir ipeksin
İtiraf etmek gerekirse benim için çok özelsin
İçimde saklı olan sırları anlatmalıyım
Ama beni istemezler bunu ben anlarım
Onlar benim için çok özel birer anım
Sonlarını izliyorum şimdiki anılarımın sanırım
Evet sen, o kahverengi gözlü insansı kişiliğim
Nedir o nefret dolu bakışlarından çektiğim
Senin yüzündendir bu otelde sakladığım hislerim
Son mektubu yazmak istesem de bitmez sana diyeceklerim
