Ertesi gün olmuştu. Tabi ben erken uyandığım için ablamın uyanmasını beklemek çok sıkıcı geliyordu. Onun uyanmasını beklemek dünyanın en sıkıcı şeyi gibi birşey, daha sonra kahvaltı edeceğiz.
Ablam uyandı kahvaltı yaptık şimdi o telefonuyla oynuyordu. Ama benim aklımı karıştıran başka birşey vardı. Alper, ablamla emir abinin sevgili olduğunu nasıl öğrendi. Aklımda dün geceden beri takılan şey buydu başka birşey düşünemez oldum resmen.
Saat 4 gibi falan Alper bize geldi. Bende bunu fırsat bilip dışarı çıktım. Daha sonra Emir abi ve ablam geldi. Onları artık gördüğümde şaşırmıyordum. Bu duruma alışıyor gibiydim şaka gibi geliyordu ama değildi. Tüm arkadaşlarım yavaş yavaş geliyordu. Onlar bankta oturup konuşuyorlardı. Emir abi ve ablam bizim yanımızdan ayrılmışlardı. Onlar gidince bende Alperle konuştum.
Alper nasıl yalan söylediğini düşünüyor gibiydi hareketlerini anlıyordum artık.
Dedim ki; “Emir abi ve ablam bana güveniyormuş ben onlarla konuştum ve kimse onların sevgili olduğunu bilmiyormuş daha düne kadar. Sen bana söylemişsin.”
Alper sağa sola bakınmaya başladı sanki biri beni kurtarsa der gibi bakıyordu.
Konuşmaya başladı.
“Evet bana söylemediler abimle aynı odada olduğum için sürekli mutlu görünüyordu bende bunun sebebini merak ettim.Doğru zamanı bekleyip abimin odadan çıkmasını bekledim. Telefonunu odada bırakıp salona gitti bende o anda şifresini bildiğim için telefonunu karıştırdım. Mutluluğuna neye borçlu diye merak ettim. Oldu mu Berfin?”
