Mertle gidip konuştum “Neden ablam ve emir abiye bakıp gülüyorsun?” dedim o da dedi ki
“Ben biraz tahmin ediyorum ama ne kadar doğru bilmiyorum ama tek bildiğim birşey var aralarında birşeyler var. Yani sanırsam öyle pek emin değilim baksana ne kadar iyi anlaşıyorlar.”
Mert bile onları destekliyordu. Ama sanki en son ben öğrendiğim için biraz sinirliydim kafam karışıktı. Daha sonra herkes eve dağılmaya başladı. Çünkü artık baya geç olmuştu. Ablamla birlikte eve geldik. Ablam eve girdiği gibi odasına geçti. Bende üstümü değiştirip ablamın yanına gittim ve onunla konuşmak istediğimi söyledim. O da olur konuşalım dedi.
Dedim ki; “ne zaman tanıştınız niye daha önce bana söylemedin yoksa bana güvenmiyor musun?”
“Niye güvenmeyeyim o nasıl bir soru, birbirimizi sürekli görüyorduk zaten aynı mahallede oturuyoruz sende biliyorsun o tanışmak istediğini söyledi bende tamam dedim. Sadece sen değil, kimse bilmiyordu. Ona güvenip güvenmeyeceğimi onun davranışlarına göre beklemek istedim.”
Ben tabi çok şaşırmıştım. Böyle açıklama yapmasını beklemiyordum.
“Peki aranız nasıl? Sana karşı davranışları falan?” diye sordum.
“Aramız şuan için çok iyi, asla diğer erkeklere benzemiyor. Yani verdiğim kararların arkasındayım. En önemlisi pişman olmayacağım.” dedi
Herkes gibi bende ablamı düşünüyorum. Üzülmesini veya birinin onu kırmasını tabikii istemem. Aralarının iyi olduğunu duyunca sevindim.
Diğer bölümde görüşürüz.🦋
