Geçen gün olanları unutamıyordum. Ya Sadat olmasaydı ve sadece ikimiz olsaydık? Nolacaktı? Yine de arar mıydım Tuğkan abiyi,yoksa onunla yalnız olmanın sevincini sonuna kadar sürer miydim? Bilemiyorum,ona olan hislerim beni her gün daha da çelişkiye düşürüyor. Ona olan bu sevgim ne? Adı ne bu sevginin? Abim gibi mi,arkadaşım gibi mi,ya da daha mı ötesi? Bilemiyorum,tek bildiğim onunla daha da yakınlaşmak istediğim. Onunlayken kendimi hiç olmadığım kadar mutlu ve rahat hissediyorum.
Mahallede bir şenlik düzenlenecekti,bir buz pateni şenliği ve bütün çiftler davetliydi. İllaha sevgili olmak zorunda değildi bu çiftler;kardeş,arkadaş,kuzen vb. olabilirdi yeter ki beraber olan iki kişi olsun. Beni pek ilgilendirmiyordu fakat bu sadece bir şenlik değil aynı zamanda bir yarışmaydı,yani ucunda ödül vardı 100.000 TL gibi bir ödül. Bu benim için büyük bir meblağdı. Buna biriyle katılır,belki de kazanırdım. Ama kiminle katılabilirdim ki? Annemle yapmak isterdim ama annem çok hastaydı,onu yormamam lazımdı. Akraba ilişkilerim kötüydü ve asosyal biri olduğumdan pekde yakın arkadaşlara sahip olduğum söylenemezdi. Napabilirdim?
"Neye bakıyorsun tatlım?" Diyen sesi duyunca düşüncelerimden sıyrılıp Emin'e döndüm. Bana bu sıralar sürekli tatlım,canım falan deyip durması aşırı sinir bozucuydu. Bu lafların hoşuma gitmediğini söylesemde umursamıyor,devam ediyordu. "Demek bir şenlik? Buz patenine meraklı olduğunu bilmiyordum." Dedi. Bugün cumartesiydi yani iş yoktu. Ondan dolayı dışarı hava almaya çıkmıştım. Fakat bu herif beni bir saniye olsun tek bırakmamaya ant içmiş gibiydi. Sürekli dibimde bitiyordu.
"Öyle bir merakım yok,ama şu ödüle bir bak." Dedim ve ödül miktarını gösterdim. Anlamış gibi kaşlarını havaya kaldırdı fakat sonra onları çattı "Sana istediğin kadar para veririm,böyle şeylere gerek yok." Dedi. Sinirim bozulmuş gibi göz devirip "Ben bir emek karşılığında para almayı tercih ederim. Hem senin de parana kalmadım." Dedim. Benimde bir gururum vardı yahu! "Hey tamam sakin olur musun? Sadece fikir verdim." Dediğinde iyice sinirlerim altüst oldu "Verme!" Diye sinirle oradan uzaklaşmaya başladım.
Beni şaşırtmamış,peşimden gelmişti. "Peki kiminle katılacaksın?" Diye sordu. Bir süre düşündüm ve sonra "Katılmayacağım." Diye cevap verdim. Bu onu şaşırtmış gibi bir tepki verdi. "İyide ödül nolacak? Neden katılmıyorsun?" Diye sordu bu sefer. "Birlikte katılabileceğim biri yok da ondan." Diye cevap verdim.
Bir süre düşündü ve sonra "Ben varım işte!" Dedi,onunla katılabilir miydim?