Orada yaklaşık kaç saat durup hüngür hüngür ağladım hatırlamıyorum ama ağlamam derin iç çekişlere döndüğünde artık hüzünden çok öfkeyi hissediyordum. Artık aklımdan geçen tek bir şey vardı oda gidip hesap sormak . Bir hışımla ayağa kalktım ve eve doğru koşar adım gitmeye başladım.
Eve vardığımda hızla kapıyı açıp içeri girdim içeri girer girmez annem olucak kadın oturma odasından çıkıp kapıya koştu ve " Nerdesin ya sen bu saate kadar ha neredesin cevap versene " dedi "senin amacın namusumuzu iki paralık etmek lan "dediği gibi sol elini yüzüme tokat atmak için havaya kaldırdığında elini havada tutum ve itekledim. O sırada kardeşlerimde oturma odasından çıkıp kapının önüne toplandılar ve şaşkınlıkla bana baktılar .
Artık sabrımın son demlerindeydim daha fazla dayanamadım ve bağırarak " sen kimsin ya senin ne hakın var bana vurmaya söylesene kimsin sen veya kimim ben ha söylesene ! " dedim " annemisin değilsin kimimsin ya sen benim o zaman söylesene "dediğim gibi hızla çantamdan DNA raporunu çıkardım ve yüzüne atım .
Suna hızla kağıdı aldı ve okumaya başladı sonuç kısmını okuduktan sonra " NE !" diye bağırdı onun ardından tüm kardeşlerim raporu okuduktan sonra şaşkınlıkla bir bana bir annem olucak kadına baktılar .
"DNA raporuna göre sen benim annem değilsin kimimsin ya sen o zaman benim " dedim bir kez daha .
"Evet değilim ben senin annen değilim yıllarca bakıp büyütüm be ben seni ben olmasaydım ölücektin sen ama yinede utanmadan DNA testimi yaptın yazıklar olsun sana " dedi adeta tukürürcesine .
"Keşke" dedim bağırarak "keşke ölseydim çünkü her gün ölmeyi dilemekten daha iyidir "
"Nankörsün sen duydun mu beni bencilsin sen Evin'imin adını kirletmekten başka bir şey yapmıyorsun "
"Ne ! " dedim şaşkınlıkla "ne saçmalıyorsun sen , beni nerden buldun ? Kimim ben söylesene "
"Nereden mi buldum seni ? Asıl sen saçmalıyorsun o gün hastanede benim Evinim doğum esnasında öldü duydunmu beni beni ben onun acısıyla o hastane odasında ağlarken benimle aynı odada bir kadın daha vardı . "Neden ağlıyorsun " dedi bana tabi görünüşü falan değişikti Hakarili değildi galiba zengin tipi vardı bende dedim 'kızımı kaybettim ' bana dediki "benim de bir kızım oldu ama doğumdan önce bize erkek dediler kocam çok sevindi ben buraya teyzemlere geldim ama onların evine gidemeden doğum sancım başladı apar topar hastaneye yatırdılar henüz kimsenin bebeğimden haberi yok ama eğer olursa kocam istemez onu kesin sokağa atar o yüzden lütfen kızımı sen al ve ona bak yalvarırım ona iyi bak "dedi bende kabul etim aldım seni almaz olaydım senin gibi hayırsızı"
Duyduklarımla olduğum yerde kaskatı kesildim ve yaşlarım yanaklarımdan akarken öylece karşımdaki kadına baktım .
"İşte her şeyi öğrendiğine göre artık bu evde kalmana gerek kalmadı şimdi neyin varsa topla ve evimden defol ! "
Olduğum yerde sarsıldım ama yinede çenemi dik tutum ve hızla odama gidip dolabımdaki bir kaç parça kıyafetimi toplayıp valize yerleştirdim ve valizi alıp odadan çıktım . Kapının önüne geldiğimde hiç biriyle göz teması kurmadan evden çıktım . Ve bir otele gitmek için taksiye bindim otele gelince resepsiyondan oda kartımı aldım ve asansöre bindim odamın olduğu kata gelince asansörden indim ve odamın önüne gidip kapıyı açtım .
Odaya girip valizimi bir köşeye atım ve odadaki çöp kutusunun önüne gidim telefonumun kılıfını çıkarıp bir köşeye savurdum ardından hatımı çıkarıp kırdım ve çöp kutusuna atım .
Odadaki camın önüne geçtim ve camdaki yansımama baktım "Sonlar ve başlangıçlar " diye mırıldandım .
Evett bir bölümün daha sonuna geldik yorumlarınızı heyecanla bekliyorum şimdiden iyi okumalar 🥰