06/04/2027
Yine sıradan bir güne günaydın ben.
Her zamanki gibi okula gidip dümenden ders dinleyip okul saati biter bitmez en önden eve dönen ben yine monoton bir güne başladım. Okulum saat 8.30da başlıyordu. Ben ise 5 dakika aralıklarda 5 tane alarm kurarak saat 8de anca uyanabiliyordum. 30 dakikada yüzümü yıkayıp, üzerimi giyip 2 kilometre mesafedeki okula yürüyerek gidiyordum ve nedense asla geç kalmadım. Sanırım yürürken adımlarım biraz hızlıydı. Sınavlarım önceki hafta bitmiş 11. sınıfın bitmesine 3 hafta kalmıştı. Okulda devamsızlık hakkı olan kimse yoktu. 12. sınıflar zaten haftalar önce emekli olmuştu. Fakat 2 hafta daha yoklama alınacağı için dersler işlenmese de mecburen okula gitmeye devam ediyordum.
"O hastalığı kapmayacaktım" diye kendi kendime homurdandım.
Yılda 4 yazılı olurduk ve her zaman yazılılar bittiğinde sağlık ocağına gidip hasta numarası yaparak rapor alır evde keyif çatardım. Bu da 20 devamsızlığa neden olurdu. Kalan 10 hakkımı ise hasta olduğum zaman kullanmak zorunda kaldım. Artık hasta olma şansım yok olsa da okula gitmek zorundayım. Neyse ki okul bomboş o yüzden daha rahat olabilirim. 9. ve 10. sınıflarda çok eğlenmiştim bunun nedeni ise iyi arkadaşlıklar kurmamdı. Fakat 11. sınıfta hepsi sayısala ben eşit ağırlığa geçtiğim için istemeden de olsa yavaş yavaş aramız açıldı. Arkadaşım sandığım insanların da arkadaşım olmadığını öğrendim. Neyse ki bunu bu yaşta öğrenmiş olmam iyi oldu. O yüzden 11. sınıfta daha sessiz, sakin biri olmaya karar verdim. Ortak ödevlerde ve beden dersinde aşırı sıkıntı yaratsa ve sınıfta can sıkıntısından ölecek gibi duruma gelsem de yalnızlığı deneyimlemiş oldum. Zaten 11. sınıf geldiği için zamanımın büyük kısmını ders çalışarak geçiriyordum. Kalan boş zamanlarımda ise anime izleyerek kafamı dağıtıyordum.
Ben böyle saatlerce düşünürken sınıfta bir kişi daha vardı. Sanırım kalan 2 haftayı bu kızla geçireceğim. Çoğu zaman devamsızlık yapan, sınıftan hiç kimseyle arkadaş olmayan hatta konuşmayan bir kız. İsim hafızası konusunda kötüyüm fakat ben bile ismini hatırlıyorum. Merve miydi yok Meral sanırım. Kendine özgü bir tarzı vardı kısa siyah saçlı, sade bir kızdı. Neyse neden onun hakkında düşünüyorum böyle tuhaf tuhaf boş durursam o kıza garip gözükürüm. Çantamdan kitap çıkarıp okumaya başladım.