Bir kız çocuğunun güncesinden

Çiçekli elbiseler içerisinde bir kız çocuğu düşünün yalnız, o kız çocuğunun gözlerinde hüzün var . Sadeçe küçük bir çocuk ağlamamamak için direniyor.. o kız çocuğu annesinin yaşadıklarını görüyor. küçük gözleri mutluluktan ışıl ışıl parlaması gerekirken dolduğu için parlıyor. Ama bunların arasında kız çocuğunun en büyük başkaldırısı gülümsemek ile o çocuk her şeyin arasında gülümsüyor peki bu kız çocuğunu gördükten sonra küçücük şeylere ağlamakmı adalet?