Emma ve Michael’ın nişanları kutlama sevinci içinde başladı. Kasabanın insanları, çiftin mutluluğunu paylaşmaktan mutluluk duyuyorlardı. Herkes, bu aşk dolu kış hikayesinin nasıl devam edeceğini merak ediyordu.
Bir akşam, Emma ve Michael evlerinin sıcaklığında oturuyorlardı. Dışarıda kar fırtınası vardı ve rüzgar pencereleri titretiyordu. İçeride ise soba hafifçe çıtırdıyordu.
Michael, Emma’ya baktı ve ona gülümsedi. Gözleri içindeki ateşi yansıtıyordu. Yavaşça yaklaştı ve Emma’nın yanaklarına nazik bir öpücük kondurdu. Emma’nın kalbi hızla atmaya başladı.
Daha fazla söze gerek yoktu. Emma, Michael’ın dudaklarına doğru eğildi ve ikisi de birbirlerini tutkuyla öpmeye başladılar. Rüzgar dışarıda uğulduyordu, ancak içerideki sıcaklık ve aşk, her şeyi unutturdu.
Zaman durmuş gibi hissediyorlardı. Birbirlerine olan sevgileri, o an içinde yoğunlaştı. İlk kez dudakları birleştiğinde, ikisi de bu anın özel olduğunu biliyordu.
O gece, onların ilişkisi daha da derinleşti ve evlerindeki sıcaklığın, karlı bir kış gecesinde bile en güzel şeylerin başlangıcı olabileceğini gösterdi.
Bu, aşkla dolu bir kışın hikayesinin sadece bir bölümüydü, ve gelecekleri, birbirlerine duydukları sevgiyle aydınlatılmış bir şekilde uzanıyordu.