Bölüm 4

Lina, sabah kasabanın dar sokaklarından geçerken, birden arkadan tanıdık bir ses duydu. “Lina!” Dönüp baktığında, kuzeni Mira’yı gördü. Mira, her zamanki gibi enerjik ve neşeliydi; saçları rüzgarda dalgalanıyor, elinde rengarenk bir çanta taşıyordu. Lina’nın yüzüne bir gülümseme yayıldı. “Hey Mira… sürpriz!” dedi Lina, yavaşça yaklaşırken. “Ne sürprizi? Ben her zaman buradayım,” diye şakalaştı Mira, Lina’nın omzuna hafifçe dokunarak. Bu küçük temas, Lina’yı anında rahatlatmıştı; kuzeninin varlığı, geçmişten gelen sıcak bir bağ gibiydi. “Bir kahve içmeye geldim,” dedi Lina. “Ama seninle biraz yürüyelim mi, kasabayı göstermek istiyorum.” Mira başını salladı. “Harika fikir! Ama önce seni biraz gaza getireyim… bir sürü şey anlatacağım.” İkili yürürken, kasabanın taş sokaklarından geçip sahile doğru yöneldiler. Lina, Mira’ya dün Emir’le karşılaştığı kafedeki kısa buluşmayı anlatmak istedi ama bir yandan da çekiniyordu. Mira ise, Lina’nın tereddütünü fark etmiş olacak ki, sadece hafifçe gülümsedi. “Ah, görüyorum… biri var yani?” dedi Mira, gözleri parlayarak. Lina, hafifçe kızardı ama sessiz kaldı. Mira, şaka yapıyormuş gibi devam etti: “Merak etme, sır saklamasını bilirim. Ama ipuçları… çok tatlıymış.” Bu sırada, sahilde yürürken Emir’i gördüler. Lina’nın kalbi bir an için hızlandı; Emir de onları fark etti ve gülümsedi. Bu sefer Mira, Lina’nın yanında olmanın verdiği rahatlıkla gülerek selam verdi: “Merhaba!” Emir, Mira’ya hafifçe başını sallayarak karşılık verdi. Ardından Lina’ya döndü ve nazik bir tebessümle: “Sabah yürüyüşü için iyi bir gün.” Lina, sessizce başını salladı. Mira ise sanki her şeyi fark etmiş gibi küçük bir gülümseme daha attı. “Anlaşılan kasabada küçük bir romantik hikaye başlamış,” dedi Mira, ama sesini düşük tuttu, Lina’nın mahcup olmasını önlemek için. Emir, bu duruma hafifçe gülümseyerek karşılık verdi. Ama gözlerinde, Lina’ya karşı hissettiği derin ilgi ve temkinli merak hâlâ açıktı. İkili, sahilde yürürken küçük bir çatışma da ortaya çıktı. Mira, Lina’ya sürekli espri yapıyor, onu gaza getiriyordu. Lina ise, Emir’in yanında biraz utangaç hissediyordu. Bu çatışma kısa sürdü, ama ilişkilerinin doğallığını ve karakterlerin farklı yönlerini ortaya çıkardı: Mira’nın açık sözlülüğü ve enerjisi, Lina’nın temkinli ve dikkatli tavrı ile zıtlık oluşturuyordu. Bir süre sonra, Mira Lina’ya bakarak ciddi bir tavır aldı: “Lina… ama bunu saklamamalısın. Emir… hoşuna gitmiş gibi görünüyor. Bence sen de ona açık olmalısın.” Lina, derin bir nefes aldı. Mira’nın sözleri doğruydu; ama geçmişte yaşadığı hayal kırıklıkları ve kendi kırılganlığı, onu acele etmeye karşı temkinli yapıyordu. Emir’in sabırlı tavrı ise bu temkini hem zorlaştırıyor hem de güven veriyordu. Emir, bu konuşmaya sessizce tanık oldu, ama müdahale etmedi; sadece Lina’ya güven verici bir bakış attı. Bu, aralarındaki bağın sessiz ama güçlü bir şekilde güçlendiğini gösteriyordu. Gün batarken, Lina, Emir ve Mira sahilde oturup dalgaları izlediler. Ufukta güneş yavaşça kaybolurken, küçük sohbetler, gülümsemeler ve ufak şakalaşmalar, ilişkilerin farklı yönlerini ortaya çıkardı. Ve o an, Lina fark etti ki; sadece Emir’le olan çekimi değil, aynı zamanda Mira’nın enerjisi ve sıcaklığı da hayatına renk katıyordu.