Fikir ve yaşam stili olarak insani duygularımdan yozlaştım. İnsani duygular olan şan, şöhret, güzellik, para vb. duygular benim için artık pekte önemli değildi. Önemli olan güç, vahşet, korku, nefret, aşk, zevk vb. duygulardı benim için. Sanırım bunları hızlıca ve kolay bir şekilde anlatamayacağım bundan dolayı bir kurguyla yoldan ilerlemek istiyorum. Bu tarz basit bir kurguda nede faşist, dikta, anarşist, ahlaki açıdan yozlaşmış, tanrıyla soru yaşadığımı, gerçeği neden ayırt edemediğimi, sanata düşkün olup, böyle sanat yaptığımı, cahil olduğumu açıklayacağım. Şimdiden iyi okumalar dilerim.
Bölüm 1
Önsöz
Bölüm sonu
2 yorum
Devamke
Desene tek yönlü bakış açısına sahip bir yazı. İlgin olucak

