Deniz son derste kendini iyi hiss etmez. Öğlen de bir şey yemediğini hatırlar. Gözlerinin önü kararır gibi olunca artık en iyisi eve gidip dinlenmek olduğuna karar verir.
- Hocam. Ben kendimi pek iyi hissetmiyorum. Eve biraz erken gitsem olur mu?
-Neyin var Deniz?
- Başım ağrıyor hocam.
-Tamam peki. Hasta görünüyorsun zaten. Eve git iyice dinlen.
-Sağolun hocam.
Deniz çantasını almaya yerine döner.
-Deniz sen iyi görünmüyorsun hastaheneye gidelim.
-Abartma Aras.
Arasın onun için endişelenmesi Denizin kalbini sıcacık yapar.
-En azından sana eşlik edelim.
-O kadarda deyil. Siz dersin kalanını kaçırmayın sonra bana anlatırsınız.
-Yarın görüşürüz.
-Peki. Görüşürüz.
Konuşulanlar Sılanın ilgisini çeker.
-Ay ne kadar dram yaptın. Tamam en hasta sensin anladık.
Deniz kendini tutamaz.
- Sılacım sen dersine odaklan. İhtiyacın var çünkü.
Sıla sinirlenir.
-Senin dilin çok uzadı!
Öğretmen araya girir.
-Sıla kızım dön önüne. Deniz sende git eve. Dersin geri kalanı izinlisin.
•••
Deniz zor zar eve yürür. Aslında şu an evde olmak istemez ama ayakta da zor durduğu için dinlenmek ister.
Kapıya varınca kapının biraz açık kaldığını görür. Yavaşca içeri girir. Evden Nurayın birde bir yabancı erkek sesinin geldiğini fark eder. Nefesini tutup sessizce dinlemeye karar verir.
-Ya benim senin için yaptığım fedakarlıklarıma bak seninde bana yaptıklarına. Aras kardeşini arıyormuş işte. Henüz bu kadarını biliyorum. Hem sen tam olarak ne öğrenmek istiyorsun?
- Arasın her attığı adımdan haberim olucak.
-Bu Aras neden bu kadar önemli anlamadım.
-Soru sorma. Dediyimi yap. Tekne olayını unuttum sanma.
Ne?! Deniz kulaklarına inanamaz. Yoksa tekneyi annem mi yaktı?!
-Karnındakini de en yakın zaman da alıyorsun. Hem sen neden o işi bugün hall etmedin?
-Ya korktum dedim ya. Hem İlhana nasıl açıklıyıcam?
-Orası beni ilgilendirmez. En yakında zamanda hallediyorsun şu işi.
Hakan Akkaya son sözünü söyleyip oturma odasından çıkarken Denizle karşılaşır. Deniz ellerini avuçunun içine alır. Öyle heykeller gibi donuk kalırlar. Sonunda Hakan hızlıca Denizin yanından geçip evden çıkar.
Deniz annesini oturma odasında bulur.
Deniz?
Nurayın yüzünde bir korku ifadesi oluşur.
- Sen o adamı eve nasıl alırsın! Sen babama nasıl ihanet edersin? Sen utanmıyormusun?
Deniz derin bir nefes alır. Sinirden titrer.
- Birde bana iftira atıyordun erkeklerle geziyor diye! Tabi kendine yakıştırdığını banada yakıştırdın!
Nuray söz bulamaz.
-Sen, sen nasıl?
- Bak anne. Şu an babama bir şey söylemiyorum ama Aliyle babam için. Arasın peşine düşüp ona zarar verirseniz. Herşey çok başka olur.
Nuray İnkar eder.
- Ya beni zorladı! Ben istemedim!
-Hangisini istemedin? Aldatmayımı yoksa casusluk yapmayı mı? Sakın bana kendini acıtma.
Deniz arkasını dönüp odasına gider ve akşam boyunca odasından çıkmaz.
Ali ablasını merak edip kapıyı açar.
Ablasının odanın ortasında oturup çizimler yaptığını görür.
-Abla sana peynirli ekmek getirdim. Vişne suyuda vardı onu da getirdim.
-Ali! Ya canım benim!
Denizin gözleri yaşarır.
-Gel gir.
-Abla me yapıyorsun. Bunlar ne?
-Ablacım şey. Aras abin varya.
-Evet?
-Onun için çok önemli bir konu var o yüzden ona nasıl yardım ede bileceğimi düşünüyorum.
-Tamam ama neden çizim yapıyorsun.
-Odaklanmama yardımcı oluyor.
Ali oturup çizimlere bakar. Denizde sabah kahvaltısından sonra ilk defa bir şeyler yer.
-Alicim geç oldu sen git uyu sonra sabah kalkamıyorsun.
-Tamam abla.
Ali odadan çıkar ve kapıyı yavaşca örter.
Deniz çizimlerine döner.
Bu Akkayalara artık birinin dur demesinin vakti geldi. Haksızlıkarına göz yumarsak biraz daha üstümüze gelirler. Onlarda parmağımı koyamadığım bir gizlilik var. Sürekli tetiktelermiş gibiler.
Koskoca adam kimseziz yetim, liseli bir çocukla uğraşıyor. Her attığı adımı bilmek istiyor. Bu normal olamaz.
Ne aradığımı bilmiyorum. Ama nerden başlayacağımı biliyorum.
Akkaya Hotel.
Hem Arasda Serhatın yerinde çalışıp onun notu bırakan adam olduğundan emin olmuştu.
Orda mutlaka bir şeyler öğrenirim. Mutlaka Hotele bir eleman arıyorlardır.
Sıkı durun Akkayalılar.
Artık gizli bir düşmanınız var…